Tenby – kościół św Marii

Historia

    Kościół św. Marii w Tenby został wzniesiony w XIII wieku, a w XV stuleciu znacząco rozbudowany. Główne prace konserwatorskie zostały podjęte w latach 1855-1869, a następnie na przełomie XIX i XX wieku. Obejmowały one między innymi wymianę okien i wyposażenia wewnątrz kościoła oraz dobudowanie północnej kruchty i zakrystii.

Architektura

    Kościół z początku XIII wieku składał się zapewne z prostokątnej nawy głównej, prezbiterium i wąskiej nawy południowej. Pod koniec XIII stulecia nietypowo, gdyż po południowej stronie prezbiterium, dobudowana została wieża. Po południowej i północnej stronie kościoła istniały w tym czasie kaplice, ustawione niczym transepty.
    Główna przebudowa z XV wieku rozpoczęła się od nawy północnej i kaplicy po zachodniej stronie wieży oraz południowo – wschodniej kaplicy wzdłuż prezbiterium. Około 1450  roku została zbudowana południowo – zachodnia kaplica, wzdłuż nawy południowej. Chór otrzymał wówczas wyższe mury i kryptę oraz został wydłużony w kierunku wschodnim. Prezbiterium miało kaplicę na poddaszu po zachodniej stronie, oświetloną przez okna clerestorium. Tłumaczy to wysokość prezbiterium i niski poziom północnej nawy prezbiterium.
    Więźba dachowa prezbiterium powstała około 1470 roku, następnie ponowne zadaszono nawę główną i powiększono nawę południową tak, aby nowa ściana obejmowała trzy wcześniej dobudowane kaplice. Około 1480 roku dobudowano północno – wschodnią kaplicę z trzema arkadami od strony prezbiterium i jednym od strony nawy północnej. Pod koniec XV wieku dodano iglicę wieży, a także południową i zachodnią kruchtę. Ta ostatnia została usunięta w 1831 roku.
    Kościół posiada chrzcielnicę z XV wieku oraz grobowce Tomasza i Johna White, burmistrzów Tenby z XV stulecia. Tomasz White zasłynął z tego, iż ukrywał młodego Henryka Tudora przed królem Ryszardem III.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego