Pentre Ifan – grobowiec neolityczny

Historia

Grobowiec Pentre Ifan został wzniesiony w okresie neolitu, około 3500 roku p.n.e., jako miejsce pochówku wczesnorolniczej społeczności. Możliwe, iż był budowany w dwóch etapach, wpierw komora grobowa, a następnie kopiec i fasada wejściowa. W grobowcu nie znaleziono żadnych śladów kości, być może w późniejszym okresie zostały one przeniesione gdzie indziej.

Architektura

Grobowiec składał się z komory grzebalnej, która pierwotnie była pokryta dużym kopcem kamieni o owalnym kształcie zbliżonym po południowej stronie do klina. Jego długość wynosiła około 36 metrów a szerokość 17 metrów. Większe kamienie wyznaczały krawędzie kopca. Komora grobowa znajdowała się na południowym krańcu kopca, który rozciągał się w kierunku północnym. Fasada wejściowa została zbudowana ze starannie ułożonych, bez użycia zaprawy, dużych kamieni. Górny kamień pełniący rolę stropu ma ponad 5 metrów długości i waży około 16 ton.

Stan obecny

Do czasów współczesnych z grobowca przetrwało sześć pionowych kamieni, z których trzy podtrzymują kamień stropowy (capstone). Z pozostałych trzech, dwa kamienie portalowe tworzą wejście, a trzeci, pod kątem, wydaje się je blokować. Niewiele pozostało z materiału, który tworzył kopiec, większość z niego została rozproszona. Dolmen jest obecnie jednym z największych i najlepiej zachowanych na terenie Walii. Znajduje się pod opieką i utrzymywany jest przez agendę rządową Cadw (Walijska Historyczna Agencja Zabytków). Wstęp na jego teren jest bezpłatny.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego