Penhow – zamek

Historia

   Zamek w Penhow został wzniesiony około 1129 roku przez normandzkiego rycerza sir Rogera de St Maur. Jego ród, znany później jako Seymourowie,  z czasem urósł do najbardziej prominentnych w Brytanii, a Jane Seymour została trzecią żoną króla Henryka VIII. Pod koniec XIV wieku wymarła główna gałąź rodu, zaś w XVI wieku miejscowe dobra przeszły w drodze małżeństwa na rodzinę Somerset. W przeciwieństwie do większości innych zamków w Monmouthshire, Penhow przetrwało bez zniszczeń angielską wojnę domową z XVII wieku i w 1674 roku zostało kupione przez Thomasa Lewisa z St Pierre. Prawdopodobnie wówczas zamek został przebudowany na nowożytną mieszkalną rezydencję. W 1861 roku został zakupiony  przez rodzinę Perry-Herrick z hrabstwa Leicestershire, a w 1914 roku przez lorda Rhonddę. Obecnie jest własnością Stephena Weeksa, który odrestaurował zabytek w 1973 roku.

Architektura

   Penhow usytuowano na dość wysokim wzgórzu, o skalistych i stromych stokach szczególnie po stronie północnej i wschodniej. Obwarowania zamku zakreśliły nieregularny wielokąt, o długości około 28 metrów z północy na południe i 23 metrów ze wschodu na zachód. Pośród nich najwcześniejszą budowlą była trójkondygnacyjna wieża mieszkalna z początku XIII wieku, wzniesiona na planie czworoboku. Prawdopodobnie pierwotnie otaczał ją drewniano – ziemny obwód obronny (ringwork) z bramą usytuowaną po stronie południowej. Badania archeologiczne ujawniły wykutą w skale fosę, która oddzielała zamek od położonego na południu przedzamcza. Miało ono wymiary około 55 x 70 metrów.
   W XIII/XIV wieku obwarowania drewniane przebudowano na kamienny mur obronny z wykuszowym, czworobocznym ryzalitem po stronie południowym, flankującym bramę wjazdową. W drugiej połowie XIV wieku lub w XV stuleciu w północnej części dziedzińca wzniesiono piętrowy budynek reprezentacyjnej auli (great hall) z kuchnią i spiżarniami na parterze oraz główną salą na piętrze. Służyła ona do urządzania uczt, podejmowania gości, urządzania uroczystości, czy przeprowadzania sądów. Prowadziły do niej spiralne schody w dobudówce, ogrzewał ją centralnie umieszczony kominek i połączona była na poziomie piętra z wieżą mieszkalną.

Stan obecny

   Niewielki zamek w Penhow został znacząco rozbudowany i przebudowany w XVIII wieku, jednak dzięki pracom prowadzony w XX wieku uwypuklono jego pierwotne elementy i przywrócono częściowo oryginalny charakter budowli. Obiekt jest obecnie własnością prywatną i nie jest udostępniony do zwiedzania od wewnątrz.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Lindsay E., The castles of Wales, London 1998.

Strona internetowa coflein.gov.uk, Penhow Castle.
Strona internetowa gatehouse-gazetteer.info, Penhow Castle.