Pembroke – miejskie mury obronne

Historia

Kamienne miejskie mury obronne w Pembroke zostały wzniesiona na przełomie XIII i XIV wieku, jednak poprzedzone były obwarowaniami z XII wieku, które otaczały niewielki obszar między zamkiem a kościołem parafialnym Marii Panny. Na początku XIII wieku, kiedy powstały przedmieścia rozrośniętej osady, obwarowania przedłużono do kościoła św. Michała. Oba te wczesne obwody warowne były prawdopodobnie konstrukcjami drewniano – ziemnymi. Dopiero prace z przełomu XIII i XIV wieku otoczyły całe miasto murowanym obwodem obwarowań.  Został on naprawiony i częściowo odbudowany w XV wieku, lecz zniszczenia i ostateczną zagładę przyniosła murom angielska wojna domowa z XVII wieku.

Architektura

Miejskie obwarowania Pembroke założono na planie podłużnego na osi wschód – zachód wieloboku z wyraźnym zwężeniem pośrodku. Obszar objęty murami miał około 850 metrów długości i co najwyżej 240 metrów szerokości. Obwód wzmocniony był przynajmniej sześcioma basztami. Najmocniej ufortyfikowano część wschodnią, najbardziej oddaloną od zamku. Po północno – wschodniej stronie znajdowały się dwie cylindryczne baszty, a po południowo – wschodniej trzy. Pojedynczą wieżę umieszczono w południowo – zachodniej części obwarowań. Narożna, północno – wschodnia baszta, zwana Wieżą Bernarda, jest obecnie najlepiej zachowanym elementem fortyfikacji. Wzniesiono ją na planie koła o średnicy prawie 9 metrów z murem grubym na 2,1 metra. Posiadała ona trzy kondygnacje, zewnętrzną latrynę na masywnych wspornikach oraz kominek wewnątrz, by służyć jako kwatera mieszkalna w czasie pokoju. Co ciekawe zamykana była broną i być może posiadała mały most zwodzony prowadzący na chodnik obronny muru, co mogło z niej uczynić oddzielny punkt oporu. Do miasta prowadziły trzy bramy: Brama Zachodnia położona na południe od zamku, w bliskiej od niego odległości, Brama Wodna umieszczona na wschód od zamku oraz najbardziej od niego oddalona, Brama Wschodnia.

Stan obecny

Fragmenty murów obronnych przetrwały w południowej i południowo – wschodniej części obwodu, gdzie widoczne są także relikty dwóch baszt, z których jedna nadbudowana jest nowożytną konstrukcją. Kolejny dłuższy fragment obwarowań widoczny jest w północno – wschodniej części obwodu, gdzie zachowały się dwie baszty, w tym tzw. Wieża Bernarda. Z bram miejskich zachował się jedynie fragment Bramy Zachodniej.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego