Newton – kościół św Jana

Historia

Kościół św. Jana Chrzciciela w Newton, nieopodal Porthcawl, został wzniesiony prawdopodobnie w latach 80-tych XII wieku, ponieważ pierwszy proboszcz został odnotowany w 1189 roku. Inicjatorem budowy był Richard de Cardiff lub William, earl z Gloucester albo de Sanford, jeden z rycerzy Zakonu Świętego Jana z Jerozolimy. Newton było wówczas niewielkim portem morskim, handlującym z ośrodkami po drugiej stronie Kanału Bristolskiego, a kościół stał zaraz przy wjeździe do wioski od strony morza. W latach 1485-1495 Jasper Tudor, wuj króla Henryka VII, przeprowadził znaczną renowację budowli. Kolejne prace przeprowadzono w XIX stuleciu, kiedy to powstała północno – wschodnia zakrystia oraz na początku XX wieku.

Architektura

Kościół składa się z prostokątnej w planie nawy, węższego i krótszego, prostokątnego prezbiterium po stronie wschodniej oraz potężnej, przysadzistej wieży od strony zachodniej. Posiada ona cztery kondygnacje wyróżnione od północy i południa wąskimi otworami okiennymi. Także z tych stron znajduje się parapet na wystających wspornikach i krenelaż, a całość wieńczy dach dwuspadowy. Narożniki wieży wzmacniają szerokie przypory. Wejście do nawy znajduje się po stronie południowej i jest poprzedzone późnośredniowieczną kruchtą. Wewnątrz wieża otwarta jest do nawy ostrołukową arkadą. Po przeciwnej stronie znajduje się arkada prezbiterium, po bokach której zachowały się otwory do podglądania części kościoła z ołtarzem (hagioscope). Schody i portal w ścianie północnej prowadzą do niezwykłej, wystającej, kamiennej ambony pochodzącej z okresu średniowiecza, lecz przekształconej w XIX wieku.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego