Kidwelly – kościół św Marii

Historia

Początki kościoła św. Marii w Kidwelly sięgają wczesnego XII wieku, kiedy to biskup Roger z Salisbury ufundował w osadzie benedyktyński klasztor. Kościół służył wówczas zarówno świeckiej społeczności Kidwelly, jak i mnichom opactwa. Był to bardzo mały konwent, prawdopodobne tworzył go jedynie przeor i dwaj mnisi, mieszkający w pobliskich zabudowaniach klasztornych. W 1123 roku kościół uległ spaleniu, być może w wyniku najazdu walijskiego księcia Llewelyna. Został odbudowany i pod koniec XIII oraz na początku XIV wieku powiększony. W 1481 roku doznał ponownych uszkodzeń w wyniku uderzenia pioruna w wieżę. Wysoka iglica często je przyciągała, gdyż ponowne uderzenia piorunów odnotowano w 1681, 1854 i 1884. W 1539 roku klasztor, jak większość innych w Anglii, został skasowany, a kościół przeszedł na własność Korony. Mniejsze renowacje budowli przeprowadzono w XVIII wieku, gruntownej dokonano w XIX stuleciu.

Architektura

Kościół składa się z prostokątnej, czteroprzęsłowej nawy oraz dość długiego, trójprzęsłowego, prostokątnego w planie prezbiterium. Nawa pierwotnie była dłuższa, skrócona została po pożarze z 1481 roku. Po jej północnej stronie w XIV wieku wzniesiono strzelistą, trójpoziomową wieżę, wzmocnioną narożnymi przyporami i zwieńczoną wysoką iglicą. Oryginalnie posiadała jeszcze parapet z ozdobnym krenelażem, usunięty w XIX stuleciu. Po południowo – zachodniej stronie wieża posiada dwupoziomowy aneks mieszczący klatkę schodową. Z XIV wieku pochodzi także południowe i północne ramię transeptu, południowa kruchta (wcześniejsza z XIII wieku uległa zniszczeniu) oraz zakrystia przyłączona do północnej ściany prezbiterium. Ta ostatnia była pierwotnie kaplicą w formie transeptu. Wewnątrz prezbiterium zachowała się średniowieczna, gotycka piscina i potrójne sedilia.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego