Holt – zamek

Historia

    Zamek Holt został wzniesiony w XIII wieku w czasach wojen walijskich Edwarda I. W 1282 Edward I przekazał ziemie wraz z zamkiem swemu lojalnemu lordowi Johnowi de Warren, earlowi Surrey, któremu również powierzono zadanie dokończenia budowy. Do 1311 roku zamek został ukończony, a obok niego powstało nowe miasto, do którego sprowadzono angielskich kolonistów. W tym czasie warownia była znana jako Castrum Leonis, czyli Zamek Lwa, w nawiązaniu do kamiennej rzeźby, która dominowała nad wejściem.
     Sto lat później, w 1400 roku miasto zostało spalone podczas walijskiego powstania Owaina Glyndŵra, lecz zamek pozostał niezdobyty. W XV wieku Holt przeszedł w ręce rodziny Stafford, ale został skonfiskowany, gdy Henryk Stafford, książę Buckingham został stracony za zdradę w 1483 roku przez Ryszarda III. Następnie został przyznany Sir Williamowi Stanleyowi w podziękowaniu za wsparcie udzielone podczas bitwy pod Bosworth. Jednak w 1495 roku Stanley został stracony za zdradę za wsparcie dla pretendenta do tronu, Perkina Warbecka. Holt został ponownie przejęty na własność Korony i przyznany później Williamowi Breretonowi, do czasu kiedy także i on został stracony, w tym przypadku za cudzołóstwo z królową Anną Boleyn. Przez resztę XVI wieku pozostał już w rękach królewskich, lecz stopniowo zaczął popadać w ruinę.
   
Przez większość angielskiej wojny domowej Holt był obsadzony przez garnizon rojalistów. Został zdobyty przez siły Parlamentu w 1643 roku, ale królewskie wojska odbiły go w 1644. Ostatecznie w 1647 roku po trwającym dziewięć miesięcy oblężeniu, sir Richard Lloyd przekazał Holt dowódcy parlamentarzystów, Thomasowi Myttonowi. Jeszcze w tym samym roku, na zarządzenie Parlamentu zamek został rozebrany, by uniemożliwić jego ponowne wykorzystanie w trakcie wojny.

Architektura

    Zamek został wzniesiony z lokalnego piaskowca na szczycie 12 metrowego wzniesienia. Nadano mu kształt pięciokąta z wysuniętą, cylindryczną wieżą w każdym narożniku. Jako jedyna, wieża południowo – wschodnia posiadała czworoboczny aneks w postaci dostawionej wieży, dobudowanej pod koniec XIV wieku. Mieściła się w nim kaplica oraz brama wodna, dzięki której można było rzeką dostać się na teren zamku. Wcześniej w miejscu tym znajdowała się jedynie boczna furta prowadząca do małej przystani.
   
Wjazd do zamku znajdował się od strony północno – wschodniej i prowadził przez most zwodzony ponad nawodnioną fosą i dodatkową czworoboczną wieżę bramną. Fosa zasilana była wodą z pobliskiej rzeki Dee, która jednocześnie zabezpieczała zamek od południa. Na terenie podzamcza znajdowała się stodoła, warzelnia, piec, gołębnik, kuźnia i stajnia.

Stan obecny

    Do dnia dzisiejszego zachowała się jedynie dolna część pięciokątnego rdzenia zamku z widocznym portalem wejściowym prowadzącym na dawny dziedziniec.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego