Hawarden – zamek

Historia

    Pierwszy drewniany zamek typu motte and bailey powstał krótko po normandzkim podboju w XI wieku, na skalistym zboczu wychodzącym na główną średniowieczną drogę z Chester do północnej Walii. Został on zbudowany przez Hugo Lupusa, earla Chester i powierzony rodzinie Montalt, pełniących funkcję jego stewardów.
    W XIII wieku, w czasach słabych rządów angielskiego króla Henryka III i drugiej wojny baronów, walijski książę Llywelyn ap Gruffudd wsparł earla Leicester, Szymona de Montfort, w zamian za odstąpienie Hawarden. Jednak porażka i śmierć earla w bitwie pod Evesham w 1265 roku spowodowała, że ​​zamek nigdy nie został przekazany, co skłoniło Gruffudda do ataku i zniszczenia warowni.
    Następca Henryka III, król Edward I w 1277 roku w szybkiej kampanii rozgromił walijskie siły i zajął wszystkie ziemie na wschód od Conwy, w tym także Hawarden. W 1281 roku rozpoczęto prace nad odbudową zamku, który ze względu na małoletność Rogera de Montalta, został oddany pod opiekę możnego lorda Rogera de Clifford. Było to złamaniem traktatu z Montgomery z 1267 roku, który zakazywał odbudowy Hawarden. W 1282 roku brat Llywelyna, Dafydd ap Gruffudd obległ zamek i pojmał Rogera, co doprowadziło do wybuchu drugiej wojny o niepodległość Walii. Edward I w szybkiej reakcji ponownie najechał przeciwników, tym razem pokonując całe księstwo. Llywelyn ap Gruffudd został zabity podczas bitwy Orewin Bridge, a jego brat Dafydd został schwytany i ostatecznie skazany na poćwiartowanie przez Anglików.
    Angielskie zwycięstwo oznaczało kontynuację prac nad już murowanym zamkiem Hawarden, który jednak w związku z podbojem całej północnej Walii stracił na znaczeniu strategicznym. W XV wieku przeszedł on do rąk rodziny Stanleyów, głównych zwolenników Henryka VII. Gościli oni króla na zamku dwukrotnie, w 1490 i 1500 roku, prawdopodobnie z powodu sąsiedniego łowieckiego parku jeleni.
   Podczas angielskiej wojny domowej Hawarden był obsadzony przez rojalistów i był jednym z kluczowych posterunków otaczających Chester. Miasto to było strategicznie ważne, ponieważ kontrolowało dostęp do północnej Walii, w tym do królewskiego portu w Conwy, z którego miano nadzieję sprowadzić żołnierzy z Irlandii. W związku z tym kontrola nad hrabstwem Cheshire była priorytetem dla Parlamentu. W 1643 roku jego siły pod dowództwem Sir Williama Breretona i Sir Thomasa Middletona zaatakowały Hawarden i przejęły zamek. W odpowiedzi, rojaliści wzmocnieni 3 tysiącami żołnierzy irlandzkich, oblegli  120-osobowy garnizon. Thomas Middleton początkowo odmówił poddania się, lecz w obliczu dodatkowych posiłków rojalistycznych, garnizon skapitulował pod koniec 1643 roku. Zamek był bezpieczny przez kolejne dwa lata, do momentu wielkiej klęski wojsk królewskich pod
Naseby. Hawarden został oblężony w maju 1645 roku. Nie doszło do bezpośredniego ataku, ale wraz z zniszczeniem ostatniej rojalistycznej armii polowej w bitwie pod Rowton Heath, Hawarden poddał się na polecenie króla Karola I. Po kapitulacji zamek na zarządzenie Parlamentu został rozebrany, aby zapobiec jego dalszemu użyciu militarnemu.

Architektura

    Głównym elementem zamku z XIII wieku był kamienny cylindryczny donżon wzniesiony na ziemnym kopcu. Wejście do niego broniła brona, wewnątrz umieszczono kaplicę i pomieszczenie mieszkalne. U podnóża wzgórza wielobocznie załamany mur obronny utworzył zamkowy dziedziniec. Wjazd do warowni znajdował się od strony wschodniej przez długi przejazd bramny, który był dwukondygnacyjną budowlą z mostem zwodzonym i boczną furtą (sally port). Prowadziła ona na pobliskie ziemne obwarowania w kształcie litery D, mające na celu umożliwienie dostępu do sąsiedniego stawu, jako że zamek nie miał wewnętrznego źródła wody, innego niż woda deszczowa. Na dziedzińcu zamkowym wzniesiono dwupiętrowy budynek wielkiej sali (great hall) oraz budynki gospodarcze, między innymi kuchnię. Południowo – wschodniego narożnika murów broniła półokrągła wieża.

Stan obecny

    Do dnia dzisiejszego zachowała się dolna część donżonu, fragmenty murów obronnych oraz część ściany budynku wielkiej sali z dwoma gotyckimi oknami. Pozostałe elementy zamku przetrwały jedynie na poziomie fundamentów lub niewiele wyższych elementów.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego