Flint – zamek

Historia

    Zamek został wzniesiony z rozkazu angielskiego króla Edwarda I, zaraz na początku pierwszej wojny walijskiej w 1277 roku. Angielskie wojska w pochodzie wzdłuż wybrzeża północnej Walii szybko pokonały Walijczyków Llywelyna ap Gruffudda i pozbawiły go całego terytorium na wschód od rzeki Conwy. Edward umocnił swoje zwycięstwo, budując warownie, które określano później jako “Żelazny pierścień” twierdz, których zadaniem było trzymanie w posłuszeństwie terenów północnej Walii.  Flint był pierwszym z nich, powstał na bezludnym brzegu rzeki Dee, zaledwie kilka dni marszu od królewskiego miasta Chester. Teren ten pozbawiony był obronnych wzgórz, jednak dla Anglików ważny był dostęp do morza, które zapewniało możliwość dostarczania zaopatrzenia. Budowa szła w bardzo szybkim tempie, nadzorowana była przez Ryszarda L’Engenour, ale odwiedzał ją także główny mistrz budowlany króla Edwarda, Jakub z St. George. W 1282 roku prace był już zakończone, a do przyzamkowej osady sprowadzano angielskich kolonistów i kupców.
    Pięć lat po rozpoczęciu budowy siły walijskie pod dowództwem Dafydda ap Gruffydda, brata Llywelyna ap Gruffudda, obległy bezskutecznie zamek w trakcie kolejnej wojny przeciwko angielskiemu panowaniu. W 1294 Flint został zaatakowany ponownie podczas rewolty Madoga ap Llywelyna. Tym razem dowódca zamku William de la Leye został zmuszony do podpalenia miasta, aby zapobiec jego zdobyciu przez Walijczyków. Zamek pozostał niezdobyty, a miasto wkrótce odbudowano. Flint do 1311 roku z pewnością był już w dobrym stanie, ponieważ gościł króla Edwarda II. W 1399 roku na zamku przebywał król Ryszard II, jednak był on w charakterze więźnia, przetrzymany przez Henryka Bolingbroke’a, przyszłego Henryka IV.
    Na początku XV wieku zamek po raz kolejny potwierdził swą militarną wartość podczas walijskiego buntu Owaina Glyndŵra. Najazd z 1403 roku zniszczył jedynie miasto, warownia pozostała natomiast niezdobyta aż do upadku powstania w 1408 roku.
   Podczas angielskiej wojny domowej zamek obsadzony był przez siły rojalistów. Ostatecznie został zdobyty przez wojska Parlamentu w 1647 roku, po trzymiesięcznym oblężeniu. Aby zapobiec jego ponownemu wykorzystaniu, zamek został na rozkaz Cromwella zniszczony.

Architektura

    Zamek został zbudowany na skalistym terenie wystającym w kierunku rzeki. Plan warowni mógł być inspirowany warownym miastem Aigures Mortes we Francji, gdzie Edward spędził trochę czasu podczas wyprawy krzyżowej. Flint nawiązywał do tamtej budowli poprzez wydzieloną, cylindryczną wieżę – donżon, ulokowaną w południowo – wschodnim narożu zamku. Oddzielona ona była od głównego zamku fosą i dostępna jedynie po moście zwodzonym. Nie posiadała natomiast brony. Stopnie prowadziły do zewnętrznej, sklepionej galerii w grubości muru, zaopatrzonej w liczne otwory strzelcze. Na dole umieszczono studnię, ponad którą istniała dziura w dachu, umożliwiająca dostarczanie wody na wyższe piętra. Pionowe rynny w murach z wylotami do fosy służyły do oczyszczania latryn z wyższych pięter. Pierwsze piętro to jedyny górny poziom, który przetrwał, ale musiała istnieć co najmniej druga kondygnacja. Na tym pietrze pięć komnat dostępnych było ze środka wieży. Jedną z nich była kaplica. Kiedy w 1301 roku zamek przeszedł w ręce Edwarda, księcia Walii, na szczycie wieży dodano nową drewnianą konstrukcję. Donżon w Flint był jedynym tak wzniesionym, tego rodzaju przykładem pośród zamków Edwarda I.
    Pozostała zabudowa składała się z czworoboku murów obronnych i trzech cylindrycznych wież narożnych. Ich górne piętra zajmowały komnaty mieszkalne. Wewnętrzną zabudowę dziedzińca stanowiły jedynie drewniane budynki przystawione do wewnętrznej strony murów obronnych. Brama ulokowana w niewielkiej wieży, znajdowała się w kurtynie południowej muru. Od tej strony zamek dodatkowo chroniony był ufortyfikowanym przedzamczem. Dodatkową strefę obronną stanowiła fosa i wody rzeki Dee.

Stan obecny

    Do czasów współczesnych zamek przetrwał w postaci ruiny z trzema narożnymi wieżami o różnym stopniu zachowania, fragmentami murów obronnych o niepełnej wysokości i donżonem widocznym do wysokości pierwszego piętra. Z przedzamcza zachował się jedynie krótki fragment muru obronnego. Drastycznie zmieniło się także otoczenie zamku z powodu obniżenia poziomu wody. Zamek jest udostępniony za darmo do zwiedzania, łącznie z możliwością wejścia do donżonu.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego