Dinas Brân – zamek

Historia

    Pierwsze obwarowania powstały na późniejszym zamkowym wzgórzu już w epoce żelaza, około 600 roku p.n.e. Średniowieczny zamek został zbudowany w połowie XIII wieku, prawdopodobnie przez Gruffydda II ap Madoga, władcę walijskiego księstwa Powys Fadog. Gdy zmarł on w 1269 lub 1270 roku, zamek przekazano jego czterem synom. Najstarszym synem i seniorem był Madoc, ale każdy z młodszych dziedziców mógł mieszkać w Dinas Bran.
   
W 1276 roku rozpoczęła się wojna między Anglią i Walią, a armia Edwarda I wkrótce najechała przeciwnika. Dwaj bracia, Llywelyn i Madoc, zawarli pokój z królem, jednakże na zamku przebywali wciąż walczący młodsi bracia, Owain i Gruffudd. W obliczu nadciągających angielskich sił Henryka de Lacy, earla Lincoln, bracia podpalili i opuścili warownię. Zamek nie został jednak poważnie uszkodzony, a pożar ograniczył się głównie do konstrukcji drewnianych wewnątrz murów. Henryk de Lacy zalecał królowi Edwardowi, aby zamek naprawiono i obsadzono angielskim garnizonem.
   
Historia Dinas Bran podczas drugiej wojny o niepodległość Walii, która wybuchła w 1282 roku, nie jest znana. Walijczycy mogli go odzyskać, jak wiele innych twierdz w pierwszych miesiącach wojny, ale ostatecznie przypadł Anglikom. Po zakończeniu wojny większość księstwa Powys Fadog wraz z zamkiem została przyznana Johnowi de Warenne, earlowi Surrey. Zamiast go odbudować, Warenne zdecydował się zbudować nowy zamek w Holt, a Dinas Brân popadł w ruinę.

Architektura

    Zamek został wzniesiony na planie zbliżonym do prostokąta z głównym elementem w postaci czworobocznego, dwupiętrowego donżonu po wschodniej stronie murów obronnych. Zarówno donżon jak i baszty bramne wyposażone były w latryny, na co wskazują zachowane opadające odpływy. Poza obwodowym murem obronnym, warownię chroniła sucha fosa o 6 metrach głębokości, wykuta w skale z każdej strony poza północną. Tam była niepotrzebna z racji wysokiej i urwistej skarpy wzgórza. Dostęp do zamku prowadził po drewnianym moście przez północno – wschodnią bramę, składającą się z dwóch baszt o kształcie wydłużonych podków, flankujących przejazd pomiędzy nimi. Dodatkowa wieża podkowiasta została wzniesiona w ciągu kurtyny południowej. Prawdopodobnie miała trzy piętra z komnatami mieszkalnymi na  najwyższym poziomie. Tuż obok niej znajdował się prostokątny budynek wielkiej sali (great hall). Było to duże pomieszczenie służące do podawania posiłków i przyjmowania gości, połączone przejściem z kuchnią, znajdującą się w przyziemiu wieży południowej. W południowo – zachodniej części muru obronnego znajdowała się mała furta wyjściowa. Teren zamkowego dziedzińca zajmowały stajnie, warsztaty, budynki gospodarcze i być może kaplica, wszystkie wykonane z drewna.

Stan obecny

    Zamek dzisiaj to słabo zachowana ruina. Widoczne są głownie relikty donżonu, baszt bramnych i mur obronny przy którym stał budynek wielkiej sali. Czytelna jest także sucha fosa zamkowa. Wstęp na teren ruin jest wolny.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego