Carmarthen – kościół św Piotra

Historia

Pierwsze informacje o świątyni w Carmarthen pochodzą z początku XII wieku, kiedy to została przekazana opactwu Battle w Anglii. Obecny kościół wzniesiony został nieco później, w XIII lub XIV wieku, a następnie w XVI stuleciu rozbudowany i powiększony. W okresie kasacji klasztorów w XVI wieku kościół stał się własnością Korony. Odbywały się w nim sądy konsystorza kanclerza diecezji St Davids, sądzony w nim był także w 1555 roku biskup Robert Ferrar. Oskarżony o herezję został następnie spalony na rynku. W XVIII wieku kościół otrzymał nową zakrystię, przekształcono częściowo także wnętrza i zbudowano ozdobny krenelaż na wieży. W 1816 roku kościół został objęty patronatem St David’s College w Lampeter, aż we wczesnych latach XX wieku przeszedł w zakres biskupa St Davids. W międzyczasie w XIX stuleciu przeprowadzono jego gruntowną renowację w trakcie której wymieniono między innymi większość okien.

Architektura

Kościół składa się z długiej, pięcioprzęsłowej nawy o kształcie prostokąta, krótszego oraz węższego, trójprzęsłowego prezbiterium po wschodniej stronie oraz północnego transeptu. Części te pochodzą z XIV wieku. Pod koniec XV wieku dobudowana została po zachodniej stronie wyniosła, trójpoziomowa wieża, a w XVI wieku bardzo długa nawa południowa, prawie osiągająca wschodni kraniec prezbiterium. Być może wchłonęła ona wcześniejszy południowy transept. W okresie tym podwyższono także ściany nawy głównej i prezbiterium, by zrównać je z nową nawą oraz wzniesiono kruchtę południową. Wewnętrzna długość kościoła od zachodniej części nawy, po wschodni kraniec prezbiterium, osiągnęła aż 52 metry i jest obecnie jedną z najdłuższych w Walii. Szerokość obu naw wynosi natomiast 15 metrów.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego