Capel Garmon – grobowiec neolityczny

Historia

Grobowiec w Capel Garmon powstał w III tysiącleciu p.n.e. Został zbudowany w okresie neolitu przez wczesne społeczności rolnicze, które zamieszkiwały okoliczne tereny. Jego wyjątkowość polega na podobieństwie do odległych o 160 km grobowców w pobliżu rzeki Severn w południowo – wschodniej Walii, co z kolei uprawdopodabnia jakąś formę kontaktów między tymi terenami. Chociaż w Capel Garmon odnaleziono neolityczne pozostałości ceramiki kultury pucharów dzwonowatych, badania wykopaliskowe sugerują, że grobowiec używany był dłużej i prawdopodobnie został ostatecznie zapieczętowany pod koniec neolitu lub na początku wczesnej epoki brązu.

Architektura

Pierwotnie grobowiec składał się ziemno – kamiennego kopca w którym od wejścia po południowej stronie prowadził korytarz do centralnego, kwadratowego pomieszczenia. Stamtąd grobowiec rozgałęział się na wschód i zachód do dwóch okrągłych komór. Ściany i stropy grobowca podtrzymywane były przez kamienne płyty ułożone bez użycia zaprawy murarskiej. Kopiec miał formę zbliżoną do trapezu o długości 30 metrów i szerokości około 15 metrów. z dwoma wybrzuszeniami po stronie wschodniej. Całość otoczona była mniejszymi kamieniami.

Stan obecny

Do czasów współczesnych nie zachował się ziemny kopiec przykrywający grobowiec, a tylko zachodnia komora przykryta jest 14-tonową, kamienną płytą. Obecne wejście do grobowca powstało w XIX wieku, kiedy zabytek był wykorzystywany jako stajnia. Wstęp na teren grobowca możliwy jest za darmo codziennie od godziny 10.00 do 16.00.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Castleden R., Neolithic Britain: New Stone Age sites of England, Scotland and Wales, London 1992.

Strona internetowa coflein.gov.uk, Capel Garmon burial chamber.
Strona internetowa stone-circles.org.uk, Capel Garmon Neolithic Chambered Long Cairn.