Capel Garmon – grobowiec neolityczny

Historia

Grobowiec w Capel Garmon powstał w III tysiącleciu p.n.e. Został zbudowany w okresie neolitu przez wczesne społeczności rolnicze, które zamieszkiwały okoliczne tereny. Jego wyjątkowość polega na podobieństwie do odległych o 160 km grobowców w pobliżu rzeki Severn w południowo – wschodniej Walii, co z kolei uprawdopodabnia jakąś formę kontaktów między tymi terenami. Chociaż w Capel Garmon odnaleziono neolityczne pozostałości ceramiki kultury pucharów dzwonowatych, badania wykopaliskowe sugerują, że grobowiec używany był dłużej i prawdopodobnie został ostatecznie zapieczętowany pod koniec neolitu lub na początku wczesnej epoki brązu.

Architektura

Pierwotnie grobowiec składał się ziemno – kamiennego kopca w którym od wejścia po południowej stronie prowadził korytarz do centralnego, kwadratowego pomieszczenia. Stamtąd grobowiec rozgałęział się na wschód i zachód do dwóch okrągłych komór. Ściany i stropy grobowca podtrzymywane były przez kamienne płyty ułożone bez użycia zaprawy murarskiej. Kopiec miał formę zbliżoną do trapezu o długości 30 metrów i szerokości około 15 metrów. z dwoma wybrzuszeniami po stronie wschodniej. Całość otoczona była mniejszymi kamieniami.

Stan obecny

Do czasów współczesnych nie zachował się ziemny kopiec przykrywający grobowiec, a tylko zachodnia komora przykryta jest 14-tonową, kamienną płytą. Obecne wejście do grobowca powstało w XIX wieku, kiedy zabytek był wykorzystywany jako stajnia. Wstęp na teren grobowca możliwy jest za darmo codziennie od godziny 10.00 do 16.00.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego