Camrose – kościół św Ismaela

Historia

   Kościół w Camrose po raz pierwszy wspomniano w źródłach pisanych w 1291 roku w Taxatio Ecclesiastica, spisie kościelnego majątku stworzonym w celach podatkowych. W XIV lub XV wieku został przebudowany i powiększony o boczne kaplice oraz wieżę. Nowożytne renowacje przeprowadzano w latach 1877–1883 i w 1883–1884. W ich trakcie częściowo odtworzono krenelaż wieży oraz wymieniono na neogotyckie okna nawy i portal północny. Wymiany nie uniknęła wówczas także dębowa więźba dachowa. W 2000 roku kościół został dotknięty przez pożar, po którym rok później został poddany renowacji.

Architektura

   Kościół jest wyjątkowo długą budowlą składającą się z czteroprzęsłowej nawy na planie prostokąta, trójprzęsłowego prezbiterium zamkniętego od wschodu prostą ścianą oraz dwupiętrowej wieży po stronie zachodniej. Po stronie południowej i północnej pierwotnie znajdowały się jeszcze kaplice o formie transeptu, dobudowane w XIV lub XV wieku. W północnym narożniku wieży w XVI wieku umieszczono masywną klatkę schodową, a całość zwieńczono parapetem i krenelażem na wystających wspornikach. Do odpływu wody deszczowej służył kanał zakończony XV-wiecznym gargulcem. Wewnątrz prezbiterium umieszczono XIV-wieczną piscinę ze zwieńczeniem w ośli grzbiet, natomiast w fragment ściany przy łuku tęczowym wmurowany został rzeźbiony wczesnośredniowieczny kamień.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa britishlistedbuildings.co.uk, Church of St Ishmael A Grade II* Listed Building in Camrose, Pembrokeshire.
Strona internetowa coflein.gov.uk, St Ismael’s Church, Camrose.