Caldey – kościół św Dawida

Historia

   Pierwotna mała celtycka kaplica została założona na miejscu kościoła św. Dawida w VI wieku. Po założeniu normańskiego klasztoru na Caldey około 1131 roku, mnisi przebudowali celtycką kaplicę, włączając starszą budowlę w nawę nowego kościoła. Przez cały okres średniowiecza kościół św. Dawida był mocno powiązany z klasztorem, dlatego gdy Henryk VIII skasował konwent w XVI wieku, kościół podupadł. Był używany do celów świeckich, a przez pewien czas służył jako miejscowa kuźnia. Odrestaurowany został dopiero w 1823 roku przez Cabota Kynastona, a kolejne zmiany nastąpiły po ponownym założeniu opactwa na Caldey na początku XX wieku. Z tego okresu pochodzą m.in. nowe witraże w kościelnych oknach.

Architektura

   Kościół wzniesiono na wzgórzu ponad wsią. Jest niewielką, prostą budowlą składającą się z prostokątnej w planie nawy i wydzielonego na wschodzie prezbiterium. Do nawy prowadzi od strony zachodniej kruchta, ponad którą znajduje się okrągły otwór okienny i dzwonnica na pojedynczy dzwon. Od strony wschodniej kościół zakończony jest prezbiterium, węższym i krótszym niż prostokątna nawa.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Wooding J., Yates N., A Guide to the churches and chapels of Wales, Cardiff 2011.
Strona internetowa britainexpress.com, Caldey Island, St David’s Church.