Beaupre – zamek

Historia

Najstarsze fragmenty zamku, a w zasadzie ufortyfikowanego dworu zwanego obecnie Starym Zamkiem Beaupre, zostały wzniesione około 1300 roku. Należał on wówczas do pochodzącej z Normandii rodziny Basset. W XVI wieku z inicjatywy Sir Rice’a Mansel’a podjęto intensywną rozbudowę, kontynuowaną przez Williama Basset’a i zakończoną przez jego syna, Ryszarda. W jej wyniku Beaupre na początku XVII wieku stało się luksusową, mieszkalną rezydencją. W kolejnych latach nie przeprowadzono już wiele prac, a po angielskiej wojnie domowej majątek rodziny Basset upadł. Na początku XVIII wieku ich spuścizna ostatecznie przeszła na rodzinę Jonesów. Postanowiła ona nie osiedlać się w starym dworze i wybrała mniejszą, lecz wygodniejszą rezydencję Nowe Beaupre. Dwór został sprzedany w 1709 roku i od tego czasu był w stanie ruiny, której jedynie część nadawała się do zamieszkania. Tylko skrzydło południowo-wschodnie było zajmowane i użytkowane jako gospodarstwo rolne.

Architektura

Pierwotna budowla z XIV wieku, znajdująca się obecnie po południowo – wschodniej stronie dziedzińca, miała być może charakter wieży obronno – mieszkalnej. W okresie późnego średniowiecza została powiększona od strony zachodniej przez dobudowanie prostokątnego w planie budynku, a w pierwszej połowie XVI stulecia budynku we wschodnim narożu. Wówczas całość zamku zbliżona była w kształcie do litery L. Wciąż widoczny jest obok renesansowego ganku, oryginalny łuk jego bramy, dziś zamurowany i z umieszczonym w nim oknem z epoki Tudorów. Po dalszej rozbudowie z XVI wieku dwór zajął obszar o długości około 100 metrów  i szerokości od 25 do 56 metrów z głównymi budynkami skupionymi wokół czworobocznego dziedzińca i ze znacznym, prostokątnym budynkiem bramy wjazdowej od strony północnej. Trzypiętrowy budynek dodano po stronie zachodniej dziedzińca, a na południu wzniesiono liczne zabudowania gospodarcze.

Stan obecny

Zamek Beaupre jest doskonałym przykładem późnośredniowiecznego dworu, który został przebudowany w okresie Tudorów. Obecnie jedynie dwa skrzydła są zadaszone, pozostałe znajdują się w stanie bardzo dobrze zachowanej, trwałej ruiny. Na szczególną uwagę zasługuje sala w najstarszej, średniowiecznej części założenia ze wspaniałym kominkiem z XIV wieku. Dwór znajduje się pod opieką rządowej agendy Cadw, jest otwarty przez cały rok i udostępniony bezpłatnie do zwiedzania. Jedynie południowe, gospodarcze budynki z epoki Tudorów są dziś prywatnymi mieszkaniami i nie są udostępnione dla turystów.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego