Bangor – katedra

Historia

Pierwotnie na miejscu katedry w Bangor około 530 roku założony został przez św. Deiniola klasztor. Status katedry kościół uzyskał w 546  roku, kiedy to Deiniol został mianowany biskupem przez św. Dawida. W 634  i ponownie w 1073 klasztor i kościół został złupiony. Spalona i obrabowana przez wikingów katedra została odbudowana około 1130 roku dzięki staraniom króla Gwynedd, Gruffudda ap Cynan i biskupa St. David. Z tego okresu pochodzą najstarsze zachowane fragmenty budynku. W 1211 roku katedra ponownie ucierpiała, tym razem w trakcie najazdu wojsk króla Jana na Gwynedd. W czasie odbudowy dokonano znaczących przekształceń, usunięta została apsyda, a prezbiterium zostało przedłużone. Kolejne zniszczenia przyniósł najazd Edwarda I na Gwynedd w 1282 roku, po którym w trakcie usuwania zniszczeń, przebudowano ramiona transeptu. Prace nad nawą przeciągnęły się do późnych lat XIV wieku. Gruntowną przebudowę katedry przeprowadził na początku XVI wieku biskup Skevington. Do 1532 roku wzniesiono wieżę zachodnią i przebudowano m.in. nawę. Wielki program restauracji kościoła przeprowadził Jerzy Gilbert Scott w latach 1868–1870, a kontynuował jego syn, Jan Oldrid Scott w latach 1879–1880. Planowano wówczas budowę wysokiej centralnej wieży z iglicą, jednak z powodu słabych ścian, pojawiających się pęknięć i braku funduszów pozostawiono ją jako niską, niedokończoną konstrukcję. Dopiero w latach 1966–1967 wieżę ukończono i umieszczono na niej piramidalne zwieńczenie.

Architektura

Katedra z XII wieku wzniesiona została w stylu normańskim na planie krzyża z jedną nawą i apsydą po stronie wschodniej. Przebudowa z XIII wieku spowodowała przedłużenie prezbiterium i jednocześnie usunięcie apsydy. Obecny wygląd w formie bazyliki kościół uzyskał w pierwszej połowie XVI wieku, kiedy to przebudowano korpus nawowy i dodano wieżę dzwonniczą od strony zachodniej. Została ona wzniesiona na planie kwadratu, trójpiętrowa, z portalem wejściowym od strony zachodniej i zwieńczeniem w formie ozdobnego krenelażu. Kapitularz i zakrystię zbudowano dopiero przed 1721 rokiem, także wieża na skrzyżowaniu naw jest dodatkiem nowożytnym.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego