Abergavenny – kościół św Marii

Historia

Kościół św Marii powstał w 1087 roku, pierwotnie jako świątynia klasztoru benedyktyńskiego, ufundowanego przez pierwszego normańskiego lorda Abergavenny. Budowla stanęła prawdopodobnie na terenie wcześniejszego miejsca kultu rzymsko – celtyckiego. Pod koniec XII wieku przeorem klasztoru był Henryk z Abergavenny, który został wybrany, by pomagać w koronacji króla Jana I w 1199 roku, a kolejni miejscowi lordowie byli dobroczyńcami kościoła. W okresie reformacji w klasztorze było już tylko czterech mnichów i przeor. Ze względu na bliskie związki między władcami Abergavenny i dynastią Tudorów, kościół został oszczędzony i stał się świątynią parafialną. W latach 1881 – 1896 przeszedł neogotycką renowację i częściową rozbudowę.

Architektura

Budowla reprezentuje styl angielskiego gotyku dekoracyjnego i wertykalnego, niestety nie zachowało się wiele elementów z okresu normańskiego, a częściowych przekształceń dokonano w XIX wieku. Kościół został zbudowany na planie krzyża z dwunawowym korpusem o długości 52 metrów oraz z węższym, prostokątnym prezbiterium i dwoma ramionami transeptu. Do boków prezbiterium przystawiono jeszcze w średniowieczu dwie kaplice: św. Józefa i św. Herberta. Na styku korpusu nawowego i prezbiterium wzniesiono wieżę. Przekształcenia wiktoriańskie dotknęły głównie fasadę zachodnią z kruchtą i dużą część okien. Z pierwotnego wyposażenia zachowały się XIV-wieczne, dębowe, rzeźbione stalle, XII-wieczna chrzcielnica, XV-wieczna drewniana rzeźba Jesse oraz kolekcja średniowiecznych nagrobków z których najstarsze przedstawiają Ewę de Braose z końca XIII wieku i Jana z Hastings, lorda Abergavenny zmarłego w 1324 roku.

jeśli zwiedziłeś  powyższy zabytek, oceń:
[rate]

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego