Vyšný Kubín – grodzisko Ostra Skała

Historia

Ostra Skała była ważnym grodem celtyckim, a konkretnie ludności z kultury puchowskiej. Osada położona w pobliżu Ostrej Skały zapewniała grodowi wodę, żywność i pracę, a z drugiej strony ludność mogła dostać się do obwarowań w czasie niebezpieczeństwa i znaleźć schronienie przed wrogami. Jego korzystne położenie zostało ponownie odkryte w IX wieku przez Słowian, którzy odnowili część fortyfikacji i wybudowali nowe mieszkania. Gród przetrwał najazd węgierski i zasiedlony  był aż do XII/XIII wieku.

Architektura

Gród wzniesiono na wysokim skalnym masywie, od strony południowej chronionym skalnymi ścianami o 50 do 70 metrach wysokości. W okresie lateńskim dostęp do Ostrej Skały prowadził od zachodu, następnie po północnym stoku wzgórza i dalej przez bramę chronioną murowano – drewnianymi obwarowaniami. Za bramą znajdował się dolny dziedziniec o stosunkowo pochyłym terenie na północy. Wejście na środkowy dziedziniec umożliwiała druga brama od wschodu. Mur obronny z częstokołem lub palisadą dochodził do wysokości 3,5 metra. Główne zabudowania grodu znajdowały się w trzeciej, najwyższej części na szczycie wzgórza i chronione były oddzielnymi obwarowaniami. Ta część była jedyną użytkowaną w późniejszym, słowiańskim okresie istnienia grodu. Zmieniła się także technika wykonania obwarowań, które były wykonane już tylko z drewna.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa hradiska.sk, Vyšný Kubín – Ostra Skala.