Prešov – miejskie mury obronne

Historia

Pierwsza pisemna wzmianka o Preszowie znajduje się w liście króla Beli IV z 1247 roku. W 1299 roku, król Andrzej III wydał przywilej lokujący Preszów na prawie spiskim, poszerzony następnie przez Ludwika I w 1374 roku. W ich efekcie Preszów stał się wolnym miastem królewskim z prawem do budowy własnych obwarowań. Ich budowa rozpoczęła się w pierwszej połowie XV wieku, a ostatnie przekształcenia miały miejsce w XVI stuleciu. W  1751 roku Maria Teresa nakazała rozbiórkę obwarowań z których większości została rozebrana do XIX wieku.

Architektura

Obwód murów obronnych Preszowa został założony na planie wydłużonego owalu. W swym szczytowym okresie w XVI wieku składał się z dwóch linii murów, wzmocnionych licznymi basztami podkowiastymi. O ile większość baszt głównego muru obronnego była zamknięta od strony miasta, wysoka i zwieńczona dachami, to baszty zewnętrznego obwodu były stosunkowo niskie (niewiele przekraczały wysokość muru) i w większości zwieńczone krenelażem, bez dachu. Do miasta prowadziły dwie główne bramy usytuowane na osi północ – południe, na przedłużeniu głównej ulicy przebiegającej przez rynek miasta. Ich przedbramia osiągnęły formę barbakanów. Dodatkowo komunikację zapewniały dwie furty, jedna po stronie zachodniej i jedna na wschodzie. Zewnętrzną strefę obrony stanowiła nawodniona fosa.

Stan obecny

Najlepiej zachowanym elementem dawnych obwarowań jest baszta przy ulicy Kováčská oraz przekształcone Baszta Wodna przy ulicy Okruznej i Brama Floriańska.

pokaż basztę na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa geocaching.com, Mestske hradby.