Podolínec – zamek i miejskie mury obronne

Historia

W XIV wieku Podoliniec uzyskał status wolnego miasta królewskiego z prawem targowym i prawem składu, co sprzyjało rozwojowi miasta i szybkiemu bogaceniu się jego mieszkańców. W 1382 roku ukończono budowę murów miejskich z dwoma bramami. W 1409 roku kanclerz Zygmunta Luksemburczyka, Imre z Perina dostał królewskie pozwolenie na budowę zamku w Podolińcu. Niewielki, kamienny zamek stanął bardzo szybko, a w kilkadziesiąt lat później miasto i zamek z powodzeniem odparły atak husytów. W 1412 roku Podoliniec wraz z kilkunastoma innymi miejscowościami północnego Spisza, wszedł w skład zastawu spiskiego i przez 360 lat należał do Polski. W latach 90-tych XVI wieku zamek był remontowany z polecenia starosty spiskiego Sebastiana Lubomirskiego. Nie był rozbudowywany i z czasem stracił militarne znaczenie. Po 1765 roku część jego murów obronnych została rozebrana. Główny budynek zamkowy został przebudowany w końcu XVI lub w XVII wieku i przybrał wygląd niewielkiego pałacu. W XIX wieku rozebrano także większość miejskich murów obronnych.

Architektura

Mury obronne zamku miały kształt trapezu. W ich wnętrzu stał duży budynek mieszkalny, a do wewnętrznej strony murów dobudowano później kilka innych, mniejszych budynków. Mury zamku miały 10 metrów wysokości, ich długość wynosiła 263 metry. Wjazd do wnętrza prowadził przez wieżę bramną o wysokości 36 metrów. Zamek sprzężony był z fortyfikacjami miejskimi, przylegał do południowo – zachodniej części obwodu. Miejskie mury obronne wzmocnione były kilkoma małymi, półokrągłymi, otwartymi basztami, otaczała je fosa zasilana z Popradu. Do miasta prowadziły dwie bramy: Górna i Dolna.

Stan obecny

Obecnie w zamku, który stracił wszelkie cechy stylowe, mieści się urząd miejski. Spośród jego zewnętrznych murów obronnych zachowały się jedynie dwa odcinki po obu stronach głównego budynku wraz z półokrągłą basztą. Najdłuższy fragment murów obronnych przetrwał w południowej części miasta. Po północno – wschodniej stronie zobaczyć można zachowaną basztę.

pokaż płn-wsch basztę na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Bóna M., Plaček M., Encyklopedie slovenských hradů, Praha 2007.
Wasielewski A., Zamki i zamczyska Słowacji, Białystok 2008.