Kysak – zamek

Historia

   Zamek Kysak zwany był także Drienov od imienia rycerza Piotra Drienova z możnego rodu Aba, który pod koniec XIII wieku był w posiadaniu okolicznych ziem. W 1283 roku podzielił on majątek pomiędzy swoich pięciu synów, z których najstarszy Jerzy otrzymał wieś Kysak. Walczył on w latach 80-tych XIII wieku przeciwko Kumanom oraz Tatarom i być może z powodu chęci zabezpieczenia ziem przed najeźdźcami wzniósł on właśnie zamek Kysak. Już w pierwszej połowie XV wieku wymarła bezpotomnie gałąź potomków rodziny Jerzego, a majątek przejęli sąsiedzi z Žehny. Kysak znajdował się na pograniczu ich włości, toteż nie opiekowali się nim i ostatecznie na początku XVI wieku zamek został opuszczony.

Architektura

   Zamek posiadał bardzo wydłużony kształt dochodzący do 62 metrów długości, dostosowany do grzbietu wzgórza na którym go wzniesiono. Szerokość zamku wahała się jedynie między 9 a 12,5 metrami. Na zachodniej krawędzi wzniesiono cylindryczną wieżę (stołp) o średnicy 7,5 metra, mniej więcej w centralnej części niewielki, podpiwniczony budynek mieszkalny oraz kolejny budynek i czworoboczną wieżę w części wschodniej zamku. Flankowała ona znajdującą się w pobliżu bramę, do której prowadził drewniany most przerzucony ponad suchą fosą.
   Zamek chroniły dwa poprzeczne rowy, z których większy, północno – wschodni posiadał szerokość 18 metrów i skaliste dno na głębokości 10 metrów od krawędzi wzgórza zamkowego. Drugi przekop wraz z ziemnym wałem otaczał łukiem zachodnią część zamku. Dodatkowo zachodnią część zamku otoczono murem obronnym, biegnącym wzdłuż drogi wjazdowej, która otaczała warownię pod kontrolą cylindrycznej wieży od południa, aż do północnego wschodu, gdzie musiał istnieć wjazd na podzamcze. Miało ono kształt zbliżony do trójkąta, zabezpieczone było suchą fosą i oddzielone od rdzenia zamku wspomnianym już wcześniej poprzecznym przekopem, ponad którym przerzucono drewniany most. Mury obronne podzamcza połączone były z obwarowaniami zamku górnego i przy okazji zamykały z obu stron dostęp do chroniącej go fosy.

Stan obecny

   Zamek nie zachował się do czasów współczesnych. Ślady po nim ograniczają się do reliktów muru budynku mieszkalnego i wgłębienia po cylindrycznej wieży. Na szczyt wzgórza można dojść nieoznakowaną, leśną drogą ze wsi w około 30-40 minut.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Bóna M., Plaček M., Encyklopedie slovenských hradů, Praha 2007.
Wasielewski A., Zamki i zamczyska Słowacji, Białystok 2008.