Kláštorisko – klasztor kartuzów

Historia

Pierwotnie na polanie Klasztorzysko znajdowała się osada zakonna oraz mały gród określany w dokumentach jako castrum Lethon. Podczas najazdu tatarskiego w 1241 roku był on schronieniem mieszkańców okolicznych wiosek, stąd nazwano później okolicę Lapis Refugii, czyli “Skała schronienia”. Później gród przejęli kartuzi, którzy wybudowali tam około 1307 roku swój klasztor. W XV wieku został on zniszczony przez husytów, ale zdołano go odbudować. Położenie klasztoru, z dala od innych siedzib ludzkich, sprawiło, że obiekt ten co jakiś czas padał ofiarą napadów rabunkowych. Ostatecznie w lipcu 1543 roku na polecenie władz biskupich ze Spiskiej Kapituły klasztor zniszczono, a zakonnicy przenieśli się do Czerwonego Klasztoru, gdzie również mieli swoją siedzibę, a pozostawione budynki popadły w ruinę.

Architektura

Część południowa klasztoru zachowywała typowy schemat benedyktyński. Znajdował się tam jednonawowy kościół z poligonalnym prezbiterium i południową zakrystią, kaplica, dom przeora, refektarz oraz podłużny budynek z kuchnią klasztorną i biblioteką. Od strony północnej znajdował się duży dziedziniec o wymiarach 40 x 40 metrów otoczony pustelniami kartuzów z których każda miała wymiary 10 x 10 metrów. Było ich łącznie dziewięć, oddzielonych od siebie ogrodami o kształcie zbliżonym do kwadratu. Brama wejściowa do klasztoru usytuowana była po stronie północnej.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa apsida.sk, Letanovce-Kláštorisko.
Strona internetowa wikipedia.org, Kláštorisko.