Breznica – zamek

Historia

Nazwa Brzeźnicy po raz pierwszy pojawia się w  źródłach w 1283 roku. Od początku zamek był kością niezgody między arcybiskupem ostrzychomskim, a benedyktynami z klasztoru w Hronskym Benadyku. W 1311 roku arcybiskup nałożył ekskomunikę na Mateusza Csaka, co spowodowało wyprawę odwetową możnowładcy przeciwko metropolity i zdobycie Brzeźnicy. Zamek został szybko naprawiony, gdyż już w 1313 roku określono go jako “ważny”. Po śmierci Csaka Brzeźnica wróciła do arcybiskupa, powróciły także dawne spory z klasztorem, które trwały do 1375 roku. W tym czasie nikt nie inwestował w zamek o niepewnej przynależności, który stopniowo podupadał. W czasie wojen które rozgorzały po śmierci Albrechta Habsburga zamek został w 1441 roku zdobyty przez wojska Jana Jiskry z Brandysa. W latach 60-tych znajdował się w rękach bratrzyków, którzy podejmowali z niego wyprawy łupieżcze. W 1471 roku w czasie wojny polsko-węgierskiej, Brzeźnicę i kilka innych zamków w okolicy zdobyły wojska polskie, a w kolejnym stuleciu warownia została opuszczona. Unicestwienie ruin zamku przyspieszyło pozyskiwanie kamienia na budowę okolicznych domów.

Architektura

Główna część zamku o wymiarach 50 x 30 metrów znajdowała się na wierzchołku wzgórza i składała się z muru obwodowego, dostawionego do skały pałacu oraz dużej obronno-mieszkalnej wieży. Na południowym zachodzie do zewnętrznej strony muru przylegała mniejsza wieża obronna. Na wydłużonych grzbietach biegnących na południe i zachód od szczytu rozciągały się dwa przedzamcza. Przez jedno z nich prowadziło wejście do zamku, które było chronione przez małą okrągłą wieżę.

Stan obecny

Zamek nie zachował się do czasów współczesnych. Widoczny jest jedynie zarys wałów, murów i fos. Główną pozostałością jest fragment płn.-wsch. ściany zamku o wysokości około 3 metrów i długości 7 metrów.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Bóna M., Plaček M., Encyklopedie slovenských hradů, Praha 2007.
Wasielewski A., Zamki i zamczyska Słowacji, Białystok 2008.