Braničev (Puruštan) – zamek

Historia

Zamek prawdopodobnie został zbudowany w pierwszej połowie XIII wieku, zapewne po inwazji Tatarów z lat 1241-1242. Początkowo była to królewska warownia o funkcjach strażniczych. W 1283 roku król węgierski Władysław IV nadał okoliczne tereny Piotrowi Petenya, w zasługę za wierną służbę. W 1316 roku wypowiedział on posłuszeństwo Karolowi Robertowi i między innymi z zamku Branicewskiego podejmował wyprawy zbrojne na majątki sprzymierzeńców królewskich. Ostatecznie do 1321 roku Piotr utracił wszystkie swe warownie: Kysak, Jasenov, Lipovec i także Braničev. Być może zamek został wówczas uszkodzony, lecz funkcjonował jeszcze do XV wieku, kilkukrotnie zmieniając właścicieli. Wówczas to trudno dostępna, położona na uboczu warownia, została opuszczona.

Architektura

Najstarszą częścią zamku była, umieszczona w najwyższym miejscu terenu, cylindryczna wieża o średnicy 11 metrów i grubości ścian około 2,5 metra. Jej duża przestrzeń wewnętrzna prawdopodobnie zapewniała także warunki mieszkaniowe, co było istotne z powodu braku innych murowanych budynków. Jej ochronę zapewniał z trzech stron mur obronny wydzielający w przybliżeniu trójkątny dziedziniec. Po wschodniej stronie kolejne, XIV-wieczne obwarowania tworzyły przedzamcze, wzmocnione narożną wieżą, która flankowała bramę wjazdową. Od strony zachodniej, południowej i południowo – wschodniej zewnętrzną strefę obrony stanowiła sucha fosa.

Stan obecny

Zamek nie zachował się do czasów współczesnych.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Bóna M., Plaček M., Encyklopedie slovenských hradů, Praha 2007.
Sypek A., Sypek.R., Zamki i obiekty warowne Słowacji Wschodniej, Warszawa 2005.