Ziemomyśl – kościół

Historia

     Kościół w Ziemomyślu powstał w połowie XIII wieku. Został zniszczony w trakcie II wojny światowej i nie był już odbudowywany.

Architektura

     Kościół jest przykładem budowli o formie przejściowej między romanizmem i gotykiem, a więc świątyni salowej, orientowanej, wzniesionej na planie prostokąta bez wyodrębnionego chóru z wieżą zachodnią tej samej szerokości co nawa. Ściany osadzone na kamiennym fundamencie wymurowane są z kamienia polnego, a elewacje zewnętrzne z dokładnie obrobionych kwadr granitowych, ułożonych w regularne warstwy.
     Wieża zachodnia wzniesiona została jako integralna część całej budowli o czym świadczy jednolity wątek murów, jak i obiegający całość, profilowany cokół. W jej zachodniej elewacji znajdował się główny portal wejściowy. Wprowadzał on do przestrzennej kruchty, z której przechodziło się następnie pod szeroko rozwartym ostrołukiem do wnętrza świątyni. W elewacji południowej podstawy wieży znajdował się jeszcze jeden portal stanowiący wejście na ciąg stromych schodów wykonanych w grubości muru, wiodących na górne kondygnacje wieży i poddasze nawy.
   Pierwotna ilość i rozmieszczenie otworów okiennych trudna jest do ustalenia gdyż zostały one przemurowane. Posiadały z pewnością wąskie, rozglifione na zewnątrz ościeża, zamknięte delikatnym ostrołukiem i ukośnym parapetem. Wykonane były z kwadr i klińców granitowych. Relikt takiego okna zachował się jedynie pośrodku elewacji wschodniej. Najbardziej bogatą jest elewacja wschodnia. Znajdowały się w niej trzy wąskie, rozglifione okna wykonane z dokładnie obrobionych kwadr i klińców granitowych. Podobny wykrój posiadają ceglane blendy zdobiące szczyt. Wnętrze nawy kryte było drewnianym stropem belkowanym i dachem dwuspadowym.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa architektura.pomorze.pl, Ziemomyśl ( Schönwerder ).