Wrocław – kościół św Łazarza

Historia

    Kościół został zbudowany przez Zakon Rycerzy i Szpitalników świętego Łazarza z Jerozolimy w drugiej połowie XIV wieku przy drodze prowadzącej ze średniowiecznego Wrocławia do Oławy. W pobliżu kościoła znajdowało się leprozorium dla mężczyzn. Na początku XV wieku prócz trędowatych zaczęto przyjmować pod opiekę także innych chorych, choć trędowaci byli tu pacjentami jeszcze w 1540 roku. W czasie walk sprzymierzonych wojsk polsko-czeskich króla Czech Władysława Jagiellończyka  i jego ojca króla polskiego Kazimierza z wojskami węgierskimi w 1474 roku, kościół św. Łazarza stał się umocnionym punktem dowodzenia nacierającego od strony pobliskiej wsi Święta Katarzyna króla węgierskiego Macieja Korwina. Blisko trzy wieki później w pobliżu kościoła rozlokowała się artyleria wojsk pruskich, które oblegały miasto i w 1757 ostrzeliwały jego obrońców. W czasie tej bitwy uszkodzony został zachodni szczyt kościoła.
    Na początku XIX wieku szpital przekształcono w dom starców, a po dalszych stu latach rozważano projekt wyburzenia szpitala wraz z kościołem. Zamiar ten jednak na szczęście porzucono, w 1907 okolice kościoła uporządkowano, a później odnowiono sam kościół. Walki z 1945 roku kościół przetrwał ze niedużymi zniszczeniami. W latach 1946–49 uszkodzenia naprawiono. Podczas “powodzi tysiąclecia” w 1997 roku kościół znalazł się pod wodą. Pod koniec lat 90-tych XX wieku został osuszony i odrestaurowany.

Architektura

    Kościół to niewielka, salowa budowla o długości wnętrza 12,7 i szerokości 7,9 metra. Składa się z pojedynczej nawy i krótkiego prezbiterium, zakończonego od wschodu prostą ścianą. We wnętrzu zachował się do dziś czternastowieczny gotycki wspornik sklepienny z piaskowca, piętnastowieczny gotycki portal i dwa malowane skrzydła ołtarzowe z drugiej połowy XV wieku.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa wikipedia.org, Kościół św. Łazarza we Wrocławiu.