Włocławek – kościół św Witalisa

Historia

Kościół św. Witalisa został fundowany w 1330 roku przez biskupa Macieja z Gołańczy, po zburzeniu miasta i spaleniu katedry przez Krzyżaków w 1329 roku. Do 1411 roku pełnił funkcję zastępczej katedry, następnie kościoła szpitalnego przy szpitalu pod tym wezwaniem. W 1535 roku został odrestaurowany i zasklepiony. Od 1569 roku kościół znajdował się w użytkowaniu seminarium duchownego. W 1717 roku została wzniesiona zakrystia przy północnej ścianie prezbiterium. W latach 1851-1853 przeprowadzono remont kościoła, a w roku 1888 wzniesiono nową wieżę sygnaturki. W latach 1930-1934 dokonano kolejnego remontu. Tym razem utworzono nowy chór muzyczny wykorzystując część korytarza budynku seminaryjnego oraz odsłonięto częściowo otynkowane mury zewnętrzne. W czasie II wojny światowej kościół pełnił rolę kaplicy dla żołnierzy niemieckich przebywających w szpitalu, na który zaadoptowano budynek seminarium. Kościół św. Witalisa jest najstarszym zabytkiem architektonicznym we Włocławku.

Architektura

Jest to kościół gotycki, orientowany, murowany z cegły o układzie gotyckim. Posiada krótkie dwuprzęsłowe prezbiterium zamknięte trójbocznie, a przy nim od północy pięcioboczną zakrystię. Dwuprzęsłowy korpus nawowy jest szerszy i nieznacznie wyższy. Wnętrze nakryte jest sklepieniem krzyżowo-żebrowym z 1535 roku, oraz sieciowym w nawie. Na zewnątrz kościół opięty jest szkarpami o jednym uskoku. W zwieńczeniu ścian znajdują się fryzy opaskowe; fryz prezbiterium ożywiony jest rytą dekoracją o motywach maswerkowych.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa odznaka.kuj-pom.bydgoszcz.pttk.pl, kościół p.w. św Witalisa we Włocławku.