Wielki Garc – kościół Niepokalanego Poczęcia

Historia

   Parafia w Wielkim Garcu została wydzielona z parafii gniewskiej na początku XIV wieku. Prawdopodobnie wówczas rozpoczęto budowę murowanego, gotyckiego kościoła. Pod koniec XV lub na początku XVI wieku został on powiększony o zakrystię oraz nawy boczne. W drugiej połowie XVII wieku drewniane zwieńczenie wieży zastąpiono murowanym. W połowie XIX wieku wykonano nową konstrukcję drewnianych sklepień, a w 1925 roku bracia Drapiewscy z Pelplina wykonali polichromie wnętrza.

Architektura

   Pod koniec średniowiecza kościół osiągnął formę imponującej jak na wiejską świątynię parafialną budowli trójnawowej z wyodrębnionym, węższym i zakończonym ścianą prostą prezbiterium po stronie wschodniej. Po jego północnej stronie dostawiono podłużną zakrystię, natomiast na osi fasady zachodniej usytuowano czworoboczną w planie wieżę. Całą budowlę poza wieżą przykryto wspólnym dachem dwuspadowym. Elewacje prezbiterium opięto uskokowymi przyporami, sięgającymi szerokiego, tynkowanego fryzu, ujętego gzymsami. Między przyporami prezbiterium przepruto duże, ostrołukowe okna z maswerkami, natomiast mniejsze okna zastosowano w nawach bocznych. Nawa główna została pozbawiona własnego oświetlenia tworząc formę budowli pseudobazylikowej. Elewacje wieży rozdzielono tynkowanymi fryzami, a w przyziemiu półkoliście zamkniętym portalem o uskokowych ościeżach. Na wyższych kondygnacjach umieszczono ostrołukowe blendy, podobnie ozdobiono wschodni schodkowy szczyt ponad prezbiterium.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Grzyb A., Strzeliński K., Najstarsze kościoły Kociewia, Starogard Gdański, 2008.
Strona internetowa wikipedia.org, Kościół Niepokalanego Poczęcia NMP w Wielkim Garcu.