Warszawa – kościół Nawiedzenia NMP

Historia

   Kościół wzniesiony został na skarpie wiślanej, będącej według podania miejscem pogańskiej świątyni. Został ufundowany w 1409 roku przez księcia Janusza Starszego i jego żonę Danutę Annę córkę księcia litewskiego Kiejstuta i dwa lata później poświęcony przez biskupa Wojciecha Jastrzębca. Wkrótce kościół został świątynią rybaków i rzemieślników oraz zasłynął z tego, że kazania były tu prowadzone również po niemiecku.
   W drugiej połowie XV wieku za sprawą księcia warszawskiego i zakroczymskiego Bolesława IV jednonawowa świątynia została rozbudowana i przekształcona na trójnawową bazylikę. W 1518 roku dobudowano wieżę dzwonniczą.
   Podczas wojny ze Szwedami w XVII wieku kościół został złupiony i zniszczony. W XIX i XX stuleciu był wielokrotnie przebudowywany, lecz w latach 1906–1915 budowla została regotycyzowana pod kierunkiem Józefa Dziekońskiego i Stefana Szyllera. W czasie II wojny światowej kościół był wielokrotnie grabiony i spalony powstania warszawskiego. W latach 1947-1952 został odbudowany do swojego pierwotnego wyglądu.

Architektura

   Kościół od XV wieku jest trójnawową bazyliką z węższym, wielobocznie zamkniętym prezbiterium i z dobudowaną XVI-wieczną, wolnostojącą wieżą dzwonniczą. Wspierają ją wysokie uskokowe skarpy, a ściany ozdabiają ceglane, geometryczne fryzy, płyciny i blendy. Wnętrze świątyni posiada sklepienia gwiaździste.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Żabicki J., Leksykon zabytków architektury Mazowsza i Podlasia, Warszawa 2010.
Strona internetowa wikipedia.org, Kościół Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny w Warszawie.