Wabcz – kościół św Bartłomieja i św Anny

Historia

Główny korpus kościoła powstał pod koniec XIII wieku. Dalsze prace budowlane były prowadzone jeszcze w pierwszej połowie XIV wieku. Wtedy nastąpiło poszerzenie prezbiterium i budowa wieży z kruchtą w przyziemiu. W 1706 roku została dobudowana kaplica świętej Anny. Kościół był odnawiany w latach 1835-1840, gdy zrekonstruowano m.in. czworoboczny, ceglany hełm wieży. Pod koniec XIX wieku prawdopodobnie wykonano wszystkie sklepienia pozorne wewnątrz świątyni.

Architektura

Kościół św. Bartłomieja i św. Anny to świątynia gotycka, orientowana, murowana z kamienia polnego kładzionego warstwami z użyciem granitu i gruzu, oraz z ceglanymi szczytami i górnymi kondygnacjami wieży. Pierwotnie prezbiterium było węższe, dwuprzęsłowe, poszerzono je zapewne przed połową XIV wieku o dwa ciasne przęsła. Szersza nawa jest prostokątna, a przy niej dostawiona jest zbliżona do kwadratu wieża z kruchtą w przyziemiu. Przy prezbiterium od północy znajduje się zbliżona do kwadratu zakrystia. Okna w nawie są powiększone i obustronnie rozglifione. W kruchcie pod wieżą znajduje się ostrołukowy, czterouskokowy, bogato profilowany portal z XIII/XIV wieku. Podobny znajduje się w zachodniej ścianie nawy. Korpus i wieża opięte są w narożach szkarpami. Wschodnia ściana prezbiterium została zwieńczona szczytem, częściowo przekształconym w pierwszej połowie XIV wieku. Wieża posiada cztery kondygnacje rozdzielone fryzami opaskowymi i ożywione z trzech stron blendami.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa odznaka.kuj-pom.bydgoszcz.pttk.pl, Kościół p.w. św Bartłomieja i św Anny w Wabczu.