Tudorów – wieża obronno mieszkalna

Historia

Zamek w Tudorowie po raz pierwszy wspomniany został w dokumencie z 1371 roku. Stanowił wówczas własność Pełki herbu Janina. W 1514 roku wieś wraz z zamkiem zakupił Krzysztof Szydłowiecki, ówczesny kasztelan sandomierski, a później kanclerz koronny. W 1536 roku  dobra te przeszły w posiadanie Tarnowskich. Później właścicielami Tudorowa  byli Ostrogscy, Lubomirscy, Sanguszkowie, Potoccy i Karscy. Kres użytkowania wieży przypadł na koniec XVII wieku.

Architektura

Wieża została zbudowana na skalnym wzniesieniu o powierzchni około 140 m2. Zostało ono odcięte od płaskowyża fosą i kamienno – ziemnym wałem. Wieżę wzniesiono z płaskich płyt łupku i dużych kamieni wapiennych. Fundament budowli ma plan prostokąta o wymiarach 9,35 x 10,5 metra. Widoczne w murach odsadzki sugerują istnienie co najmniej trzech kondygnacji. W zachodniej elewacji znajdował się ostrołukowy otwór. Inne o charakterze strzelnic znajdowały się po stronie wschodniej i południowej.

Stan obecny

Wieża zachowała się do dziś w relatywnie dobrym stanie, lecz bez połowy górnej kondygnacji. Wokół niej widoczny jest zarys fosy. Obecnie znajduje się w rękach prywatnych. Jej wnętrze nie jest udostępnione do zwiedzania.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Leksykon zamków w Polsce, L.Kajzer, S.Kołodziejski, J.Salm, Warszawa 2003.