Tuchola – zamek krzyżacki

Historia

Na miejscu gdzie później stanął zamek, istniała warowna siedziba rodu Święców, wymieniana w 1307 roku. Po przejściu Tucholi w ręce zakonu krzyżackiego utworzono tu samodzielną komturię, a w 1346 roku lokowano miasto. Po 1454 roku zamek stał się siedzibą polskich starostów. W latach 1657 i 1659 warownię zniszczyli Szwedzi. Po pierwszym rozbiorze Polski rząd pruski zakupił zabudowania od ostatniego dzierżawcy. Po pożarze miasta w 1871 roku zamek rozebrano wykorzystując materiał do odbudowy po zniszczeniach.

Architektura

Zamek stanowił rozległy kompleks otoczonych fosą zabudowań powstałych na planie zbliżonym do trapezu. W ich skład wchodził zamek główny oraz dwa przedzamcza. Główny dom zamkowy wzniesiono na planie prostokąta w południowo – zachodnim narożniku miasta i jednocześnie południowo – wschodniej części terenu zamkowego. Fortyfikacje warowni nie były połączone z obwarowaniami miasta, główny dom otaczał własny mur obwodowy, dodatkowo zabezpieczony fosą zasilaną wodami Jeziora Zamkowego. Na teren przedzamcza wiodły dwie bramy: furta zamkowa od strony zachodniej i główna brama po stronie północnej. Otoczone murami przedzamcza od zachodu zabezpieczała dodatkowo rzeka Kicz, od północy bagna i kanał oraz od wschodu fosa za którą usytuowano obwarowania miejskie.

Stan obecny

Zamek nie przetrwał do czasów współczesnych. Jedyne relikty murów zachowały się w piwnicach w obecnym budynku Urzędu Gminy i Starostwa Powiatowego.

pokaż miejsce na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Leksykon zamków w Polsce, L.Kajzer, S.Kołodziejski, J.Salm, Warszawa 2003.