Trzebiatów – kaplica św Gertrudy

Historia

Kaplica św. Gertrudy została ufundowana w XIV wieku wraz z zabudowaniami szpitalnymi przez radę miejską Trzebiatowa. Usytuowano ją zgodnie z obowiązującymi w średniowieczu normami, poza murami miasta. W XVII wieku przylegające do niej obiekty rozebrano, a sam budynek świątyni przeznaczono na magazyn i warsztat rzemieślniczy. Pod koniec XIX wieku ponownie adaptowano ją na cele sakralne. Od 1898 roku służyła jako kaplica cmentarna, a od 1925 roku była kaplicą Kościoła rzymskokatolickiego.

Architektura

Kaplica jest budowlą salową, trójprzęsłową, orientowaną, założona na planie prostokąta o wymiarach 16,40 x 8 metrów, z poligonalnie zamkniętym prezbiterium i wąską wieżą na osi elewacji zachodniej. Z czasem do ścian bocznych dobudowano dwie kruchty. Ściany wzniesione zostały z cegły na kamiennym fundamencie i opięte uskokowymi przyporami. Pomiędzy nimi znajdują się symetrycznie rozmieszczone okna o rozglifionych, profilowanych ościeżach z laskowaniem i skośnymi parapetami. Najciekawiej prezentuje się elewacja zachodnia. Na jej osi usytuowana jest niewielka wieżyczka w formie wysuniętej lizeny. W podstawie znajduje się portal wejściowy o profilowanych, ostrołukowych ościeżach. Nad nim gzyms okapnikowy i charakterystyczny dla trzebiatowskiej architektury detal, blenda zamknięta półkoliście o profilowanych ościeżach. Wnętrze nakryto sklepieniem krzyżowo-żebrowym, którego żebra opadają aż do posadzki.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Pilch.J, Kowalski S., Leksykon zabytków Pomorza Zachodniego i ziemi lubuskiej, Warszawa 2012

Strona internetowa architektura.pomorze.pl, Trzebiatów – kaplica św. Gertrudy ( Treptow – st. Gertrudskapelle ).