Tarnów – kościół NMP Wniebowziętej

Historia

Kościół został wzniesiony w 1458 roku na miejscu starszej świątyni. Po uszkodzeniu przez pożar na początku XVII wieku został odbudowany w 1640 roku przez księdza Andrzeja Tarłę. W połowie XIX wieku, w związku z zagrożeniem przez obsuwający się brzeg potoku, kościół przesunięto na nowe podmurowanie. W 1910 roku dobudowano wieżę, częściowo przebudowaną w 1965 roku. Na przełomie 2008 i 2009 roku dokonano remontu budowli.

Architektura

Kościół jest budynkiem orientowanym, drewnianym o konstrukcji na zrąb (bez użycia gwoździ), z wieżą od strony zachodniej i węższym od nawy, wielobocznie zakończonym prezbiterium. Nawę, prezbiterium i przylegającą od północy zakrystię kryje stromy gontowy dach. Wieża posiada nadwieszoną izbicę, zwieńczoną cebulastym hełmem. Wnętrze kościoła nakryte jest płaskimi stropami, pokrytymi polichromią figuralną i ornamentalną, wspartymi na profilowanych kolumnach.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Krasnowolski B., Leksykon zabytków architektury Małopolski, Warszawa 2013.
Szlak architektury drewnianej. Małopolska, Cisowski B., Duda M., Kraków 2005.