Tarczek – kościół św Idziego

Historia

Kościół św. Idziego powstał w pierwszej połowie XIII wieku z fundacji biskupa krakowskiego Iwona Odrowąża, rzekomo na miejscu kościoła z XI wieku. W 1591 roku ukończono kapitalny remont budowli. Wymurowano wówczas na nowo fasadę zachodnią i rozebrano emporę zachodnią. W XVII lub w XVIII wieku przebito nowe otwory w fasadzie zachodniej i dobudowano kruchtę. W 1738 roku stan dachu i sklepień świątyni określony został jako bardzo zły. W 1803 roku przeprowadzono gruntowną jej restaurację, połączoną z budową m.in. skarpy i przebiciem okien. W 1887 roku wnętrze nawy wybielono i nakryto drewnianym sufitem. W latach 1945-1946 sklepiono w nim na nowo prezbiterium, odsłonięto fragmenty kamieniarki romańskiej i nowożytnej polichromii. W latach 1952-1954 wykonano kolejną renowację obiektu, a w okresie 2010-2012 przeprowadzono przy kościele generalne prace restauratorskie i budowlane. Wymieniono pokrycie dachowe, poprawiono estetykę fasad i odtworzono romańskie okno.

Architektura

Kościół jest budowlą orientowaną wzniesioną z ciosów piaskowcowych. Składa się z jednonawowego korpusu z węższym i niższym, zamkniętym prosto, kwadratowym prezbiterium. W południowej ścianie prezbiterium znajduje się fragment fryzu plecionkowego, a w kruchcie późnogotycki portal. W nawie i prezbiterium dostrzec można pozostałość romańskich otworów okiennych i kamieniarki. Wewnątrz znajduje się gotycka płaskorzeźba z XVI wieku, renesansowy tryptyk z około 1540 roku oraz romańska chrzcielnica.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Sztuka polska przedromańska i romańska do schyłku XIII wieku, red. M. Walicki, Warszawa 1971.
Świechowski Z., Katalog architektury romańskiej w Polsce, Warszawa 2009.
Strona internetowa zabytek.pl, Kościół par. pw. św. Idziego Opata Tarczek.