Szestno – zamek krzyżacki

Historia

Przed krzyżackim podbojem terytoria te zamieszkiwało pruskie plemię Galindów, a ziemie w dużym stopniu porastała puszcza. Po podziale administracyjnym Prus, okręg ten znalazł się bezpośrednio pod zwierzchnictwem Zakonu w ramach komturstwa w Bałdze. Murowany zamek zbudowano po 1371 roku, na miejscu drewnianej strażnicy spalonej przez Litwinów. Początkowo pełnił on funkcję ochronną zdobytych terytoriów i traktu do Kętrzyna oraz zarządzał i przygotowywał kolonizację najbliższej okolicy. Później spełniał także istotne funkcje gospodarcze. Na terenie zamkowego folwarku znajdowała się stadnina, a na południe od warowni stał młyn wodny i browar. Na terenie zamku przechowywano duże zapasy żywności: suszone mięso, sery, mąkę, groch, miód, piwo. Od 1401 roku zamek stał się siedzibą prokuratora krzyżackiego, zapewne dokonano wówczas jego niewielkiej rozbudowy. Podczas wojny trzynastoletniej Szestno opanowały wojska na służbie polskiej, jednak w 1455 roku zamek powrócił w ręce Krzyżaków Po sekularyzacji Zakonu w 1525 roku był siedzibą starostów. Potem opustoszał i został w znacznym stopniu rozebrany.

Architektura

Zamek zbudowano na wzniesieniu, nad strumieniem łączącym dwa jeziora. Był założeniem regularnym, czworobocznym, ceglanym o wymiarach 25×25 metrów. W jego skład wchodziły dwa domy: główny po północnej stronie i późniejszy, wschodni z początku XV wieku. Wolna część południowo – zachodnia tworzyła niewielki dziedziniec. Z XV i XVI-wiecznych inwentarzy wiadomo, iż na zamku znajdowała się kaplica, refektarz, izba urzędowa, piwnica, piekarnia, browar i zbrojownia. Funkcjonowała także słodownia, prochownia oraz spichlerz. Od zachodu znajdował się wysunięty z lica obwodu obronnego budynek bramny o wymiarach 7×8 metrów. Mury obwodowe przekraczały 7 metrów wysokości. Po stronie zachodniej za fosą umieszczono podzamcze, natomiast po stronie południowej, nad rzeką funkcjonował młyn zamkowy. Na terenie podzamcza działał folwark zakonny, poza zamkiem znajdował się również tartak, karczma i ogród.

Stan obecny

Z zamku przetrwało bardzo niewiele. Zachował się zarośnięty roślinnością mur cokołowy, zawalone piwnice skrzydła północnego i pięciometrowy narożnik południowo – zachodni.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Garniec M., Garniec-Jackiewicz M.,  Zamki państwa krzyżackiego w dawnych Prusach, Olsztyn 2006.
Leksykon zamków w Polsce, L.Kajzer, S.Kołodziejski, J.Salm, Warszawa 2003.