Strzegom – miejskie mury obronne

Historia

Mury obronne w Strzegomiu wybudowano w latach 1291-99 na polecenie księcia Bolka II w miejscu poprzednio istniejących obwarowań drewniano-ziemnych. Po wojnach husyckich, około połowy XV wieku obwarowania zostały rozbudowane o drugi, zewnętrzny pierścień. Około 1475 roku wzniesiono wydłużone, półkoliście zamknięte basteje, wśród nich obronną kaplicę św. Antoniego. W czasie wojny trzydziestoletniej fortyfikacje doznały uszkodzeń, lecz zostały odbudowane. Rozbiórkę przeprowadzano od 1748 roku, a ostatecznie formalnie zlikwidowane zostały po 1823 roku. Ostatnie zniszczenia reliktów fortyfikacji nastąpiły w czasie walk o miasto w 1945 roku.

Architektura

Mury obronne zbudowano z kamienia. Wzmocnione były basztami, a od XV wieku drugim, zewnętrznym, niższym pierścieniem muru. Do miasta prowadziło pięć bram miejskich: Jaworska od północy, Wrocławska (Wittiga) od wschodu, Nowa od południa, Świdnicka od południowego – wschodu i Grabińska od południowego – zachodu. Zewnętrzną strefę obrony stanowiła fosa zasilana wodami rzeki Strzegomki.

Stan obecny

Najlepiej zachowanym fragmentem obwarowań jest Baszta Dziobowa znajdująca się w zachodniej części Starego Miasta przy ul. Kamiennej oraz baszta będąca częścią kaplicy św. Antoniego. W parku pomiędzy ul. Kamienną i Parkową zachowany jest niski mur z zarysem baszt. Dalej na południowy – zachód od ul. Krótkiej do ul. Świętego Tomasza również zachował się odcinek murów, częściowo wykorzystany jako ściana budynków. Najbardziej zaniedbany odcinek znajduje się na południu i południowym wschodzie Starego Miasta. Obniżony fragment murów znajduje się przy Pokarmelickim zespole klasztornym gdzie dawniej była Brama Jaworska.

pokaż basztę Dziobową na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa zabytek.pl, Średniowieczne mury obronne Strzegom.