Stargard Szczeciński – kościół św Jana

Historia

    Kościół powstał w pierwszej połowie XV wieku w wyniku rozbudowy kaplicy wzniesionej przez joannitów. Relikty tej XIII-wiecznej, romańskiej świątyni, w postaci granitowych ciosów, wbudowane zostały w filary nawy głównej obecnego prezbiterium.
    Budowę nowego kościoła rozpoczęto w 1408 roku. Prace przy ukończeniu wieży trwały do roku 1429. Wtedy też wzniesiono od południa Kaplicę Mariacką. W połowie XV stulecia, żona burmistrza miasta Henninga Mildenitza ufundowała kaplicę, dobudowaną do korpusu kościoła od strony południowej. Przed rokiem 1480, od północnej strony wieży wybudowano kaplicę zwaną ”turri anexa”. Około roku 1470 wzniesiono nawy boczne przy korpusie kościoła, po czym zaczęto budować nowe sklepienie nad prezbiterium. Kolejnym etapem budowy było wzniesienie obejścia prezbiterium, a po roku 1500 roku szeregu kaplic, które wieńcem otaczają wschodnią część kościoła. W tym samym okresie musiał powstać zakrystia przylegająca do korpusu kościoła od północy.
    Świątynię szczęśliwie omijały pożary, nawiedzające średniowieczne miasto. Jednak w roku 1540 i 1697 na skutek wichury i być może błędów konstrukcyjnych dwukrotnie uległa zniszczeniu wieża, która spadając, zgniotła sklepienie i kaplice przywieżowe. Kościół mocno ucierpiał także podczas działań II wojny światowej.

Architektura

    Jest to gotycki kościół halowy z nie wydzielonym zewnętrznie prezbiterium i kaplicami dookoła chóru oraz strzelistą wieżą od zachodu. W nawie głównej zastosowano sklepienia gwiaździste, a w nawach bocznych krzyżowe.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Pilch.J, Kowalski S., Leksykon zabytków Pomorza Zachodniego i ziemi lubuskiej, 2012.

Strona internetowa swjozef.stargard.pl, Dzieje kościoła św. Jana Chrzciciela w Stargardzie.