Stare Miasto – kościół św Apostołów Piotra i Pawła

Historia

Romański kościół parafialny św Apostołów Piotra i Pawła powstał w końcu XII lub na początku XIII wieku, gdy miejscowość stanowiła ważny ośrodek, później usunięty w cień przez miasto lokacyjne. Pierwsze pisane wzmianki na jego temat pochodzą z połowy XIV stulecia. Według tradycji ufundował go Piotr Dunin, palatyn księcia Bolesława Krzywoustego. Pierwotnie nosił wezwanie św. Piotra. W końcu XV lub na początku XVI wieku dokonano jego rozbudowy. W 1907 roku bezmyślnie rozebrano zachodnią część kościoła by przystawić do niego nową, brzydką budowlę.

Architektura

Średniowieczny kościół składał się z jednonawowego korpusu nawowego i zamkniętego prosto prezbiterium. Obecnie nawa skrócona jest o dwa przęsła. W południowej ścianie nawy zachował się trójuskokowy romański portal zdobiony symbolicznymi przedstawieniami postaci, masek oraz Chrystusa. Nad oknem południowym koło prezbiterium dostrzec można ślady zegara słonecznego, zapewne jednego z najstarszych w Wielkopolsce.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Dzieje budownictwa w Polsce według Oskara Sosnowskiego, t. 1, Świechowski Z., Zachwatowicz J., Warszawa 1964.

Jarzewicz J., Kościoły romańskie w Polsce, Kraków 2014.