Stare Drawsko – zamek Drahim

Historia

   Zamek drahimski zbudowany został przez rycerski zakon joannitów w latach 1360–1366 na miejscu wcześniejszego grodu słowiańskiego plemienia Drawian, a być może także pierwszej, drewnianej warowni zakonników z połowy XIV wieku. Po zajęciu przez Polskę w 1366 roku sąsiedniego zamku joannitów w Czaplinku, w Drawsku ulokowano siedzibę baliwatu. Dwa lata później Drawsko przyłączone zostało przez Kazimierza Wielkiego do Korony, jednak joannici dalej trzymali zamek jako lenno. Ich próby prowadzenia własnej, nielojalnej w stosunku do polskiego suzerena polityki spowodowały w 1407 roku karny najazd króla Władysława Jagiełły podczas którego, po kilkudniowym oblężeniu rycerstwo polskie zdobyło zamek. Joannici zostali wypędzeni, a Jagiełło ustanowił w Drawsku starostwo grodowe.
   Zwycięstwo Polski w wojnie trzynastoletniej i postanowienia II pokoju toruńskiego sprawiły, że zamek drahimski z roli strategicznej twierdzy zszedł jedynie do roli siedziby okręgu administracyjnego. W 1657 roku został oddany w zastaw za długi królewskie elektorom brandenburskim, którzy przejęli go ostatecznie w 1668 roku, po śmierci ostatniego starosty, hetmana Stanisława Rewery Potockiego. W 1758 roku zamek zniszczył pożar, a materiały budowlane z opuszczonej warowni posłużyły do budowy pobliskiego kościoła.

Architektura

   Zamek wykonano z cegły na kamiennych fundamentach. Miał on kształt regularnego czworoboku o wymiarach 41×46,5 metra. W kurtynie północnej znajdowała się brama wjazdowa, a potem wysunięty czworoboczny budynek bramny. Przy kurtynie południowej stanął główny dom zamkowy o wymiarach 11,5×37,5 metra. Wypełniał on całą kurtynę, był trójkondygnacyjny i bez piwnic. Przyziemie pełniło funkcję gospodarczą i więzienną, na piętrze ulokowano izby mieszkalne, a ponad nimi umieszczono kondygnację spichrzowo – magazynową. Na podwórcu znajdowała się studnia i kamienne, koliste poidło dla koni. W kurtynie zachodniej umieszczono boczną furtę. Późniejsze przebudowy dodały dwa szachulcowe domy dla starosty i jego pomocnika przy murze zachodnim i wschodnim oraz dwie drewniane wieżyczki.

Stan obecny

   Zamek przetrwał w stanie trwałej ruiny z  pełnym obwodem murów zewnętrznych i resztkami ścian głównego domu zamkowego. Obecnie należy do prywatnego Muzeum Motoryzacji i Techniki i jest udostępniony do zwiedzania. Informacje o godzinach, cenach i imprezach kulturalnych znaleźć można na oficjalnej stronie tutaj.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Leksykon zamków w Polsce, L.Kajzer, S.Kołodziejski, J.Salm, Warszawa 2003.