Środa Śląska – miejskie mury obronne

Historia

Budowę murów obronnych rozpoczęto pod koniec XIII wieku, kiedy to mieszczanie średzcy wystąpili do króla Karola Luksemburskiego o zezwolenie na ich wzniesienie. Mury poprowadzono wzdłuż granic miasta i połączono je z zabudowaniami zamku kasztelańskiego. W XIV wieku obwarowania zostały rozbudowane m.in. o wieże bram miejskich. W wieku XV na narożnikach murów zbudowano baszty zamknięte. Jeszcze na początku XVII stulecia dokonano gruntownej naprawy murów ale już niedługo potem z uwagi na całkowicie nowe wymagania techniki wojennej, obniżono baszty rozbierając je do wysokości murów. W 1770 roku rozebrano dawny zamek, natomiast w następnym stuleciu rozebrano niektóre odcinki murów.

Architektura

Wysokość murów obronnych wynosiła 5,5 metra, a grubość 1,2 metra. Linię murów wzmacniały co kilkadziesiąt metrów baszty półcylindryczne lub czworoboczne, otwarte od strony miasta oraz w rogach obwodu obwarowań baszty zamknięte. U schyłku XVI wieku łącznie było ich 54. Przed murami znajdowała się fosa, głęboka na kilka metrów i szeroka na kilkanaście metrów. Do miasta prowadziło pięć bram miejskich: Wrocławska od wschodu, Legnicka od zachodu, Świdnicka zwana także Bramą Świętego Tomasza od południa, Rzeźnicka od północy oraz piąta powstała w wyniku przebudowy furty, zwana Piekarską, bądź Nową. W 1536 roku dobudowano do niej wieżę.

Stan obecny

Do dzisiaj dzisiaj mury obronne Środy Śląskiej zachowały się na około 1700 metrów, lecz w większości są one mocno obniżone. W najlepszym stanie przetrwały w północnym i południowym odcinku obwodu. Szczególnie efektownie mógłby wyglądać fragment południowy gdzie znajdują się częściowo zrekonstruowane baszty, lecz niestety obwarowania te są strasznie zaniedbane.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego