Środa Śląska – kościół św Andrzeja

Historia

Kościół św Andrzeja wybudowano na przełomie XII i XIII wieku w stylu romańskim. Spłonął on w 1248 roku w czasie walk między synami Henryka Pobożnego. Z końcem XIII wieku odbudowano nawę główna kościoła. W latach 1378-1388 budowniczy Szymon zbudował nowe prezbiterium. Czternaście lat po przebudowie zakończono budowę wieży dzwonniczej. W 1623 roku zostały zniszczone dach i sklepienia świątyni, które zostały odrestaurowane w 1645 roku. W 1670 roku budowla została gruntownie przebudowana, natomiast część zachodnia została dobudowana około 1830 roku.

Architektura

Pierwotny kościół z  przełomu XII i XIII wieku był orientowaną, ceglaną bazyliką o trzech nawach, zamkniętą od strony wschodniej trzema apsydami i nakrytą drewnianym stropem. W trakcie XIV-wiecznej odbudowy wzniesiono świątynię na rzucie prostokąta z wydzielonym węższym prezbiterium o zakończeniu wielobocznym. Trzyprzęsłowe prezbiterium nakryto sklepieniem sieciowym, natomiast trzynawowy i sześcioprzęsłowy korpus o układzie bazylikowym w nawach bocznych nakryto sklepieniem krzyżowym. Obok kościoła znajduje się gotycka, wolnostojąca, czworoboczna dzwonnica z końca XIV wieku.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Kozaczewska H., Średniowieczne kościoły halowe na Śląsku [w:] Kwartalnik Architektury i Urbanistyki, 1-4, Warszawa 2013.
Pilch J, Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska, Warszawa 2005.