Skórcz – kościół Wszystkich Świętych

Historia

   Kościół został ufundowany przez zakon krzyżacki w  XIV wieku. Prawdopodobnie jego budowę rozpoczęto między 1309 a 1327 rokiem. O samej parafii pierwsze źródła wspominają w 1339 roku w przywileju lokacyjnym nadanym przez komtura Pokrzywna Konrada von Dartav. Poza tym parafia skórzecka wspomniana została w wykazie świętopietrza z 1398 roku. W 1581 roku na 15 lat kościół przejęli luteranie, ale za sprawą biskupa Hieronima Rozrażewskiego, został zwrócony katolikom. W XVII stuleciu został rozbudowany i odrestaurowany: dobudowano kruchtę od strony południowej, odnowiono dach i wieżę. W 1883 roku wykonano na nowo górną część wieży i dokonano remontu stropu. W latach 1927-1938 nastąpiła gruntowa przebudowa kościoła w trakcie której dostawiony został transept i ukończono budowę sklepienia nad prezbiterium. Pod koniec II wojny światowej w 1945 roku zniszczona została wieża kościelna, którą odbudowano w latach 1957-1959.

Architektura

   Kościół zbudowano na niewysokim wzniesieniu lekko wysuniętym w stronę wsi. W średniowieczu był budowlą orientowaną względem stron świata, jednonawową, z niższym czworobocznym prezbiterium po stronie wschodniej oraz czworoboczną w planie wieżą po stronie zachodniej. Poza nią całość budowli opięto przyporami, a około 1500 roku wschodnie ściany korpusu i prezbiterium zwieńczono gotyckimi, schodkowymi szczytami.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Grzyb A., Strzeliński K., Najstarsze kościoły Kociewia, Starogard Gdański, 2008.
Strona internetowa parafiaskorcz.pl, Historia.