Sierpc – kościół Wniebowzięcia NMP

Historia

   Pierwotną, drewnianą budowlę z fundacji braci Prokopa i Feliksa Sieprskich, wzniesiono po epidemii w 1483 roku, w miejscu objawienia się Najświętszej Panny Marii klerykowi Andrzejowi z Sierpca. Już w 1513 roku budynek uległ spaleniu, a na jego miejscu postawiony został gotycki kościół murowany (możliwe jest również, iż kościół już od 1484 roku był murowany). W 1620 roku staraniem Zofii Potulickiej ze Zbąskich, właścicielki części Sierpca, sprowadzono 6 benedyktynek z Chełmna, dla których wybudowano obok kościoła klasztor. W 1655 roku oddział szwedzki obrabował kościół i klasztor. W 1794 roku w pożarze kościół stracił dach i wyposażenie wnętrza. W latach 1965-1975 przeprowadzono gruntowny remont kościoła.

Architektura

   Kościół posiada prostokątny w planie korpus nawowy i węższe prezbiterium zakończone ścianą prostą. Nawa otrzymała cztery przęsła, natomiast prezbiterium cztery, wszystkie pokryte stropem drewnianym (prezbiterium pierwotnie posiadało sklepienie). Po stronie północnej do prezbiterium dostawiono dwuprzęsłową zakrystię ze sklepieniem krzyżowym i skarbczyk. Przy południowej elewacji prezbiterium w 1566 roku dobudowano kaplicę grobową, a przy nawie, od strony południowej dostawiono kruchtę.
   Okna kościoła zamknięte są półkoliście. Znajdujące się od strony zachodniej główne wejście do kościoła zdobi ceglany gotycki portal oprofilowany kształtką. Szczyty boczne kościoła zwieńczono filarkami przechodzącymi w sterczyny, pomiędzy którymi umieszczono trzy poziomy tynkowanych blend. W ołtarzu głównym znajduje się rzeźba Matki Boskiej z Dzieciątkiem datowana na połowę XIV wieku.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Kunkel R.M., Architektura gotycka na Mazowszu, Warszawa 2005.

Żabicki J., Leksykon zabytków architektury Mazowsza i Podlasia, Warszawa 2010.
Strona internetowa wikipedia.org, Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Sierpcu.