Sierpc – kościół Wniebowzięcia NMP

Historia

Pierwotną, drewnianą budowlę z fundacji braci Prokopa i Feliksa Sieprskich, wzniesiono po epidemii w 1483 roku w miejscu objawienia się Najświętszej Panny Marii klerykowi Andrzejowi z Sierpca. Już w 1513 roku budynek uległ spaleniu. Na jego miejscu postawiony został gotycki kościół murowany. W 1620 roku staraniem Zofii Potulickiej ze Zbąskich, właścicielki części Sierpca, sprowadzono 6 benedyktynek z Chełmna, dla których wybudowano obok kościoła klasztor. W 1655 roku oddział szwedzki obrabował kościół i klasztor. W 1794 roku w pożarze kościół stracił dach i wyposażenie wnętrza. W latach 1965-1975 przeprowadzono gruntowny remont kościoła.

Architektura

Kościół posiada prostokątny w planie korpus nawowy i prezbiterium zakończone ścianą prostą. Przy południowej elewacji prezbiterium w 1566 roku dobudowano kaplicę grobową. Przy nawie, od strony południowej znajduje się kruchta. Okna kościoła zamknięte są półkoliście. Znajdujące się od strony zachodniej główne wejście do kościoła zdobi ceglany gotycki portal. W ołtarzu głównym znajduje się rzeźba Matki Boskiej z Dzieciątkiem datowana na połowę XIV wieku.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Żabicki J., Leksykon zabytków architektury Mazowsza i Podlasia, Warszawa 2010.
Strona internetowa wikipedia.org, Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Sierpcu.