Siecieborzyce – kościół Matki Boskiej

Historia

Kościół w Siecieborzycach powstał prawdopodobnie w drugiej połowie XIII wieku. Po raz pierwszy wzmiankowany był w źródłach historycznych w 1273 roku. W 1508 roku został powiększony o wieżę kruchtę oraz zakrystię. Zastąpiono wtedy także płaski strop nad nawą ceglanymi sklepieniami. Prawdopodobnie w tym samym czasie powiększono większość otworów okiennych i otynkowano elewacje. Przebudowę przeszedł kościół także w okresie baroku o czym świadczy zwieńczenie kruchty południowej. W 1905 roku przeprowadzono regotyzację kościoła, podczas której m.in. wykonano polichromie na sklepieniach.

Architektura

Kościół jest budowlą orientowaną, jednonawową, wzniesioną na planie prostokąta z węższym, prosto zamkniętym prezbiterium od wschodu, zakrystią dostawioną od północy, kruchtą od południa i wieżą dobudowaną po zachodniej stronie. Nawa i niższe od niej prezbiterium nakryte zostały osobnymi dachami dwuspadowymi. Przybudówka północna nakryta jest przedłużoną połacią dachu prezbiterium. Pierwotne okna były ostrołukowe, rozglifione, oryginalne zachowały się po stronie północnej. Zobaczyć można także dwa uskokowe portale ostrołukowe. Wnętrze nawy nakryto sklepieniem sieciowym, prezbiterium gwiaździstym, zakrystii kryształowym, a kruchty krzyżowo-żebrowym.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Pilch.J, Kowalski S., Leksykon zabytków Pomorza Zachodniego i ziemi lubuskiej, Warszawa 2012.