Sępopol – kościół św Michała

Historia

   Budowę kościoła św. Michała rozpoczęto w Sępopolu około 1360-1370 roku od wzniesienia prezbiterium wraz z zakrystią i kontynuowano do końca XIV stulecia, a w pierwszej połowie XV wieku założono w nim sklepienia. Na początku XVI wieku podwyższona została wieża kościelna, do której dodatkowo w 1872 roku dobudowano drewniane zwieńczenie. W XIX wieku dawną kruchtę południową przebudowano na kaplicę grobową miejscowych rodów ziemiańskich von Lockerwitzów i von Kunheimów. Zwieńczono ją w 1865 roku pseudogotyckim szczytem. Od czasów reformacji do 1945 roku kościół znajdował się w posiadaniu gminy ewangelickiej. Po II wojnie światowej przekazano go władzom kościoła katolickiego.

Architektura

   Kościół zbudowano w formie trójnawowej hali z niższym, dwuprzęsłowym prezbiterium o szerokości nawy głwónej, zamkniętym od wschodu ścianą prostą. Po przeciwnej, zachodniej stronie w korpus nawowy częściowo wtopiono czworoboczną, trójkondygnacyjną wieżę o wysokości 36 metrów (do poziomu galerii). Do północnej ściany prezbiterium dostawiona została dwuprzęsłowa zakrystia. Całość budowli wzmocniono od zewnątrz przyporami, pomiędzy którymi przepruto ostrołukowe okna. W trójprzęsłowej nawie głównej zastosowano sklepienia gwiaździste wsparte na ośmiobocznych filarach. Sklepienia gwiaździste, choć o innym rysunku, zastosowano także w nawach bocznych, zakrystii i w dwuprzęsłowym prezbiterium, oddzielonym od nawy głównej łukiem tęczowym.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Rzempołuch A., Przewodnik po zabytkach sztuki dawnych Prus Wschodnich, Olsztyn 1992.

Strona internetowa leksykonkultury.ceik.eu, Kościół pw. św. Michała Archanioła w Sępopolu.