Sandomierz – kościół Świętego Ducha

Historia

Początki kościoła sięgają XIII wieku, gdy kasztelan krakowski Żegota wybudował drewniany kościół i szpital Św. Ducha. Świątynia spłonęła w pożarze w 1349 roku, podczas najazdu Litwinów. Odbudowę przeprowadzono w drugiej połowie XIV wieku, ale wzniesiono już świątynię murowaną. Kościół ulegał w kolejnych wiekach dalszym zniszczeniom, podczas nawiedzających miasto pożarów. Po największym z nich, który miał miejsce w 1757 roku, świątynię odbudowano w stylu barokowym. W 1829 roku dobudowano obecnie istniejącą fasadę kościoła. W czasie II wojny światowej, kościół nie doznał większych zniszczeń, nie licząc sklepień prezbiterium uszkodzonych przez pocisk artyleryjski.

Architektura

Pierwotny gotycki kościół był pseudodwunawowy z wydłużonym trójprzęsłowym, zamkniętym trójbocznie prezbiterium od strony wschodniej. Potężny filar w środku nawy wspierał bogate gotyckie sklepienia żebrowe.  Budowla była wykonana z cegły i pierwotnie pokryta dachem wykonanym z gontu.

Stan obecny

Obecnie gotyckie elementy kościoła widoczne są głównie w prezbiterium kościoła. Pozostałe części zostały silnie zniekształcone barokowymi i klasycystycznymi przebudowaniami.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Strona internetowa sandomierz.caritas.pl, Historia kościoła Ducha Świętego.