Ruszcza – kościół św Grzegorza

Historia

Kościół św Grzegorza ufundował w 1417 roku stolnik krakowski Wierzbięta z Branic. Powstał on na miejscu wcześniejszej, romańskiej świątyni z XIII wieku. Od momentu powstania do połowy XVIII wieku kościół był kolegiatą, czyli kościołem niebędącym katedrą, przy którym istniała kapituła obierająca biskupa. W 1925 roku dobudowano nową, drugą zakrystię i przekształcono okna naw, zacierając częściowo ich ostrołukową, gotycką formę.

Architektura

Kościół jest murowany z cegły z zachowanymi częściowo wzorami z zendrówek. Składa się z dwunawowego korpusu, dostawionej od zachodu wieży i prezbiterium zamkniętego prostą ścianą. Od północy przylega gotycka zakrystię. Prezbiterium jest dwuprzęsłowe i nakryte sklepieniem krzyżowo-żebrowym. W kościele znajdują się staropolskie epigrafia, z których najcenniejszym jest kamienna płyta nagrobna z 1425 roku z wyobrażeniem Wierzbięty z Branic w zbroi.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Krasnowolski B., Leksykon zabytków architektury Małopolski, Warszawa 2013.