Ruszcza – kościół św Grzegorza

Historia

   Kościół św Grzegorza ufundował w 1417 roku stolnik krakowski Wierzbięta z Branic. Powstał on na miejscu wcześniejszej, późnoromańskiej świątyni z XIII wieku. Od momentu powstania do połowy XVIII wieku był kolegiatą, czyli kościołem niebędącym katedrą, przy którym istniała kapituła. W 1925 roku dobudowano nową, drugą zakrystię i przekształcono okna naw, zacierając częściowo ich ostrołukową, gotycką formę.

Architektura

   Kościół murowany został z cegły z zastosowaniem dekoracyjnych wzorów z mocniej wypalanych zendrówek. Składa się z dwuprzęsłowego korpusu, dostawionej od zachodu wieży i prezbiterium zamkniętego na wschodzie prostą ścianą. Od północy przylega gotycka zakrystia. Prezbiterium jest dwuprzęsłowe i nakryte sklepieniem krzyżowo-żebrowym. W kościele znajdują się staropolskie epigrafia, z których najcenniejszym jest kamienna płyta nagrobna z 1425 roku z wyobrażeniem Wierzbięty z Branic w zbroi.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Krasnowolski B., Leksykon zabytków architektury Małopolski, Warszawa 2013.