Rakowice Wielkie – Wieża Książęca

Historia

Wieża Książęca w Rakowicach Wielkich została wzniesiona w drugiej ćwierci XVI wieku. Pomimo, iż jest nazywana książęcą to jednak wraz z folwarkiem należała do rycerza Hansa Reussnera, który posiadał tę część Rakowic. Powstała ona przede wszystkim dla celów mieszkalnych. Po nim przez wiele lat posiadłość była w posiadaniu drobnych feudałów, których majątek zwykle nie przekraczał jednej wsi.

Architektura

Wieżę wzniesiono na planie zbliżonym do kwadratu o wymiarach 9,5x10x11,5×12 metrów. Do jej zbudowania wykorzystano łamany piaskowiec oraz kamienne ciosy. Całość nakryto dwuspadowym, stromym dachem. Do środka wchodzono przez kamienny portal z półkolistym łukiem. Wewnątrz znajdowała się duża izba i  prostokątna sień prowadząca do kamiennych schodów na pierwsze piętro. Druga kondygnacja przypominała parter. Mieściła się tu większa przesklepiona izba oraz podobna klatka schodowa. Wyjątkiem było zainstalowanie w niej drewnianych schodów, co zmniejszało obciążenie i odciągało groźbę zawalenia. Trzecią kondygnację rozdzielono na pokój mieszkalny i komorę, które nakryto drewnianym stropem. Oprócz wspomnianych pomieszczeń na drugim piętrze przy północnej ścianie tuż przy schodach znajdowało się bardzo małe pomieszczenie z metalowym naczyniem i z tzw. rzygaczem. Była to kamienna rynienka służąca do odprowadzania na zewnątrz nieczystości.

Stan obecny

Do dzisiaj zachowały się jedynie relikty przyziemia wieży. Pomimo, iż po 1945 roku była zachowana w całości to nieużytkowana, popadała w coraz większą ruinę. W latach 60-tych zawalił się dach, a w jego następstwie na początku lat 70-tych kolejne stropy i górne części wszystkich ścian. Jest to najlepszy przykład do czego mogą doprowadzić skandaliczne zaniedbania w ochronie zabytków.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Chorowska M., Rezydencje średniowieczne na Śląsku, Wrocław 2003.

Leksykon zamków w Polsce, L.Kajzer, S.Kołodziejski, J.Salm, Warszawa 2003.