Radziki Duże – zamek

Historia

   Zamek w Radzikach Dużych wzniesiony został najpewniej dla kasztelana dobrzyńskiego Andrzeja z Radzików w trzeciej lub czwartej ćwierci XIV wieku. Należał on do rodu Ogończyków, którzy z czasem zaczęli używać nazwiska Radzikowskich. W 1510 roku przebudowy zamku dokonał Mikołaj Radzikowski. W rękach jego potomków budowla znajdowała się do połowy XVI wieku. Później zamek był własnością Pileckich, następnie Roliczów Tarnowskich. Po najeździe szwedzkim w XVII wieku stracił swe znaczenie i w XIX wieku był już ruiną.

Architektura

   Zamek zbudowano z cegły na kamiennym podmurowaniu, na planie kwadratu o boku około 29 metrów. Składał się z murów obwodowych i głównego, jednotraktowego domu mieszkalnego o trzech kondygnacja nadziemnych, z których najniższa mieściła trzy kwadratowe w planie izby o porównywalnej wielkości. Na osi kurtyny południowo – wschodniej, naprzeciwko domu, znajdował się wysunięty z lica murów budynek bramny. Na dziedzińcu stały zapewne inne budynki drewniane. Pierwotnie dostępu do zamku broniła fosa nawadniana ze stawu.

Stan obecny

   Zamek znajduje się w postaci zaawansowanej trwałej ruiny. Najlepiej zachowanym elementem budowli są mury głównego domu mieszkalnego, jednak podziały wewnętrzne nie zachowały się. Obecnie ruiny stoją na terenie ogrodzonej szkoły, co może utrudniać zwiedzanie.

pokaż zabytek na mapie

powrót do indeksu alfabetycznego

bibliografia:
Lasek P., Obronne siedziby rycerskie i możnowładcze w czasach Kazimierza Wielkiego [w:] Wielkie murowanie. Zamki w Polsce za Kazimierza Wielkiego, red. A.Bocheńska, P. Mrozowski, Warszawa 2019.
Leksykon zamków w Polsce, red. L.Kajzer, Warszawa 2003.